 |
|
|  Τρίτη 15/9
Βραβεία Emmy
Ιστορικός θρίαμβος για το «Widow’s Bay» με 14 βραβεία
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Με μεγάλο νικητή το «Widow’s Bay» ολοκληρώθηκε η φετινή απονομή των Emmy Awards, με τη σειρά της Apple TV να γράφει ιστορία. Συγκεντρώνοντας 14 βραβεία, κατέκτησε την κορυφή στις κωμικές κατηγορίες και έθεσε νέο ρεκόρ για τον μεγαλύτερο αριθμό Emmy που έχει κερδίσει κωμική σειρά μέσα σε μία σεζόν.
Ανάμεσα στις σημαντικότερες διακρίσεις της βραδιάς ήταν εκείνη της καλύτερης κωμικής σειράς, ενώ ο Matthew Rhys τιμήθηκε με το Emmy Α’ ανδρικού ρόλου στην κωμωδία, φτάνοντας συνολικά τα τρία βραβεία για τη φετινή διοργάνωση.
Στο μέτωπο του δράματος, το «The Pitt» διατήρησε τον τίτλο της καλύτερης δραματικής σειράς για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά. Ο Noah Wyle επανέλαβε επίσης την περσινή του επιτυχία, κερδίζοντας ξανά το Emmy Α’ ανδρικού ρόλου σε δραματική σειρά. Παρά τις δύο κορυφαίες διακρίσεις, ωστόσο, η σειρά του HBO Max δεν κατάφερε να προσθέσει άλλο βραβείο στη συλλογή της, κατά τη διάρκεια της βραδιάς.
Το «Widow’s Bay» κέρδισε όλα τα υπόλοιπα βραβεία στις κατηγορίες κωμωδίας, επιβεβαιώνοντας την απόλυτη κυριαρχία του.
Η σειρά έσπασε το προηγούμενο ρεκόρ που είχε σημειώσει πέρυσι το «The Studio», επίσης στην πρώτη του σεζόν και επίσης παραγωγή της Apple TV, με 13 βραβεία.
«Οι εορτασμοί θα διαρκέσουν πολύ, θα είναι διαφορετικοί και ελπίζω, κάποιες φορές, ξέφρενοι», είπε ο Rhys στους δημοσιογράφους στα παρασκήνια, κρατώντας δύο από τα Emmy του.
Το «Widow’s Bay», που δημιούργησε η Katie Dippold, συνδυάζει έντονα την κωμωδία με τον τρόμο. Η ιστορία διαδραματίζεται σε μια νησιωτική κοινότητα της Νέας Αγγλίας, όπου οι κάτοικοι έρχονται αντιμέτωποι με μια κατάρα που χρονολογείται εδώ και αιώνες. Ο Rhys υποδύεται τον Δήμαρχο της κοινότητας.
Η σειρά κέρδισε επίσης τα βραβεία σκηνοθεσίας, για τον Hiro Murai, και σεναρίου, για τη δημιουργό της Katie Dippold, η οποία κατέκτησε το πρώτο της Emmy, στην πρώτη της υποψηφιότητα.
«Ευχαριστώ την Apple που μας επέτρεψε να κάνουμε αυτό το τρελό, δημιουργικό εγχείρημα. Πραγματικά μας άφησαν να κάνουμε αυτή την παράξενη σειρά», είπε η Dippold παραλαμβάνοντας το βραβείο.
Η σειρά είχε ήδη κερδίσει οκτώ Emmy σε προηγούμενη τελετή, και πρόσθεσε άλλα κερδίζοντας σε όλες τις κατηγορίες στις οποίες ήταν υποψήφια εκείνο το βράδυ.
Ο Stephen Root κέρδισε το Emmy Β’ ανδρικού ρόλου σε κωμική σειρά και η Kate O’Flynn το αντίστοιχο Βραβείο Β’ γυναικείου ρόλου.
Ο Noah Wyle βραβεύτηκε για την ερμηνεία του ως Dr. Michael «Robby» Robinavitch, έναν ρόλο που σηματοδότησε μια σημαντική αναζωπύρωση στην καριέρα του, μετά την επιτυχία του στη σειρά «ER» τη δεκαετία του 1990.
«Αυτό είναι το μόνο πράγμα που ήθελα να κάνω σε όλη μου τη ζωή και αυτή είναι η μόνη λέσχη στην οποία ήθελα να ανήκω», είπε ο Wyle παραλαμβάνοντας το βραβείο.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
