 |
|
|  Σάββατο 18/7
ΣΑΛΤΑΡΕ Ο ΤΡΑΜΠ
απειλεί τον Καναδά με δασμούς λόγω τού… καπνού από τις πυρκαγιές!!
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Δριμεία επίθεση εξαπέλυσε ο Ντόναλντ Τραμπ κατά τού Καναδά, με αφορμή την ατμοσφαιρική ρύπανση που πλήττει τις βόρειες ΗΠΑ εξαιτίας των εκατοντάδων δασικών πυρκαγιών που μαίνονται στη γειτονική χώρα. Οι δηλώσεις αυτές έγιναν μόλις δύο 24ωρα πριν διεξαχθεί ο τελικός του Μουντιάλ 2026 σε προάστιο της Νέας Υόρκης.
Μέσα από ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social, ο Αμερικανός πρόεδρος εξέφρασε την οργή του γράφοντας: «Καθιστούμε τον Καναδά υπεύθυνο για το γεγονός ότι δεν διαχειρίζεται σωστά τα δάση του (…) και οι ΗΠΑ βρίσκονται αχρείαστα αντιμέτωπες με εισβολή αέρα βρομερού, μολυσμένου και επικίνδυνου για την υγεία (…) κάτι εντελώς απαράδεκτο!».
Στην ίδια ανάρτηση, πρόσθεσε: «Θα τηλεφωνήσω στον πρωθυπουργό (σ.σ. του Καναδά, Μαρκ Κάρνεϊ) μέσα στην ημέρα για να μάθω τι σκοπεύει να κάνει».
Καταλογίζοντας στην Οτάβα «ηθελημένη ολιγωρία», ο Τραμπ προειδοποίησε με την επιβολή νέων, πρόσθετων τελωνειακών δασμών στα καναδικά προϊόντα, ώστε να αντισταθμιστεί το «κόστος αυτής της μόλυνσης». Το κόστος αυτό, αν και αρχικά το χαρακτήρισε «ανυπολόγιστο», στη συνέχεια διευκρίνισε ότι αγγίζει τα «δισεκατομμύρια δολάρια».
Σημειώνεται ότι οι προσωρινοί δασμοί της τάξης του 10% που έχει επιβάλει ο Ντόναλντ Τραμπ επηρεάζουν μόνο μια μικρή μειονότητα των καναδικών εξαγωγών και συγκεκριμένα τα προϊόντα που δεν υπάγονται στη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΗΠΑ-Καναδά-Μεξικού. Παρ’ όλα αυτά, στοχευμένοι δασμοί σε κλάδους, όπως το αλουμίνιο και ο χάλυβας, εξακολουθούν να πλήττουν τις εξαγωγές του Καναδά.
Εξαιτίας των πύρινων μετώπων στον βορρά, ένα αποπνικτικό πέπλο μολυσμένου αέρα έχει σκεπάσει μεγάλες αμερικανικές πόλεις, από το Σικάγο μέχρι την Ουάσιγκτον, περνώντας και από τη Νέα Υόρκη. Ακριβώς σε ένα προάστιο αυτής της μεγαλούπολης είναι προγραμματισμένος για αυριο την Κυριακή ο τελικός τού παγκοσμίου κυπέλλου ποδοσφαίρου ανδρών, όπου θα αναμετρηθούν οι εθνικές ομάδες τής Ισπανίας και τής Αργεντινής.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
