 |
|
|  Πέμπτη 16/7
Διεθνής Αμνηστία
Καταγγέλλει εκατοντάδες θανάτους στις φυλακές τού Ελ Σαλβαδόρ-Tα περισσότερα θύματα δεν είχαν καν δικασθεί
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Εκατοντάδες άνθρωποι πέθαναν στις φυλακές ,ενώ πάνω από 90.000 συνελήφθησαν αυθαίρετα αφότου επιβλήθηκε στο Ελ Σαλβαδόρ κατάσταση έκτακτης ανάγκης την άνοιξη του 2022, στο πλαίσιο του λεγόμενου πολέμου κατά των συμμοριών, κατήγγειλε χθες Τετάρτη η μη κυβερνητική οργάνωση Διεθνής Αμνηστία, κάνοντας λόγο για «εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».
Ο πρόεδρος της χώρας της κεντρικής Αμερικής, Ναγίμπ Μπουκέλε, ο οποίος θα διεκδικήσει τρίτη συναπτή θητεία τον Φεβρουάριο του 2027, κυβερνά έχοντας συγκεντρώσει στα χέρια του σχεδόν απόλυτη εξουσία, ενώ νόμος επιτρέπει από το 2022 συλλήψεις χωρίς δικαστική διαταγή.
Σύμφωνα με έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, υπό τον τίτλο «‘Ασφάλεια’ δίχως δικαιώματα», τουλάχιστον 470 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μέσα σε φυλακές και κέντρα κράτησης.
«Σε πολλές περιπτώσεις, καταγράφτηκαν τραυματισμοί ασύμβατοι με τις επίσημες αιτίες θανάτου ή σημάδια σωματικής βίας και ιατρικής παραμέλησης», τονίζεται στην έκθεση.
Η Διεθνής Αμνηστία επισημαίνει ότι οι περισσότεροι από τους αποβιώσαντες δεν είχαν ακόμη καταδικαστεί για τίποτε απολύτως.
«Κανένας από τους θανάτους αυτούς δεν οδήγησε σε έρευνα» για τον καταλογισμό ευθυνών, επισήμανε η Άνα Πικέρ, διευθύντρια του τμήματος της ΜΚΟ που είναι αρμόδιο για την αμερικανική ήπειρο, κατά τη διάρκεια παρουσίασης της έκθεσης η οποία αναμεταδόθηκε ψηφιακά.
«Μητέρες που πήγαιναν από φυλακή σε φυλακή για εβδομάδες, χωρίς να ξέρουν πού βρίσκονταν τα παιδιά τους, άνθρωποι που φυλακίζονταν χωρίς να ξέρουν τον λόγο, οικογένειες που παραλάμβαναν τα πτώματα δικών τους χωρίς πειστική εξήγηση για τους θανάτους τους», ήταν μερικές από τις περιγραφές που έκανε η κ. Πικέρ.
Οι μαζικές συλλήψεις, οι καταγγελίες για συστηματικά βασανιστήρια, οι εξαναγκαστικές εξαφανίσεις, οι θάνατοι στα χέρια –άρα υπ’ ευθύνη– του κράτους «δεν μπορούν να θεωρηθούν μεμονωμένα περιστατικά», αντίθετα σκιαγραφούν «μέρος περιγράμματος καταχρήσεων οι οποίες, με δεδομένα το εύρος και την οργάνωσή τους, μπορεί να αποτελούν εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», αναφέρει το κείμενο της ΜΚΟ.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
