 |
|
|  Τετάρτη 20/5
Γονείς που ερεύνησαν τον φόνο τού παιδιού τους στην Ελλάδα
Η μητέρα τής Εύας που έγινε ιερόδουλη για να βρει τούς δολοφόνους της και ο πατέρας τής Φαίης που
αποκάλυψε τη φρίκη
protothema.gr
Δύο γονείς, μια μάνα που έγινε πόρνη για να βρει τον δολοφόνο της
κόρης της κι ένας πατέρας που μεταμορφώθηκε σε ντετέκτιβ για να
αποκαλύψει τους δολοφόνους της δικής του κόρης και τελικά ανακάλυψε
πως ήταν η ίδια του η γυναίκα και η άλλη του κόρη.
Δύο συγκλονιστικές ιστορίες για το πού μπορεί να φτάσει η απελπισία
των γονιών για τη δικαίωση τού παιδιού τους.
H ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΑΣ ΦΩΤΙΑΔΟΥ
Η υπόθεση της Ελένης Φωτιάδου και της κόρης της Εύας αποτελεί μία από
τις πιο μαρτυρικές ιστορίες δικαίωσης στη σύγχρονη ελληνική δικαστική
ιστορία.
Ήταν Ιούνιος 1998 όταν μια 19χρονη κοπέλα, η Εύα Φωτιάδου, βρέθηκε
νεκρή σε μια υπό ανέγερση πολυκατοικία στη Θεσσαλονίκη.
Ο ιατροδικαστής που διενήργησε τη νεκροψία απέδωσε το θάνατό της σε
χρήση ηρωίνης και η υπόθεση αρχειοθετήθηκε από τις Αρχές. Ωστόσο η
μητέρα της, Ελένη, ήταν από την πρώτη στιγμή βέβαιη ότι επρόκειτο για
δολοφονία. Με αυτοθυσία και επιμονή ξεκίνησε μια ακήρυχτη μάχη για
δικαιοσύνη, βάζοντας τον εαυτό της ακόμα και σε κινδύνους.
Για να αποδείξει την αλήθεια για τον θάνατο της κόρης της, η Ελένη
Φωτιάδου άρχισε να υποδύεται την ιερόδουλη και να επισκέπτεται στέκια
τοξικομανών καταγράφοντας με ένα κασετοφωνάκι κάθε πληροφορία που θα
μπορούσε να ξεδιαλύνει την υπόθεση. Δεν δίστασε ακόμα και να συνάψει
ερωτική σχέση με έναν από τους εμπλεκόμενους προκειμένου να φτάσει
στην αλήθεια.
Με στοιχεία που συγκέντρωσε και κατέθεσε στις εισαγγελικές αρχές, η
μητέρα της 19χρονης Εύας κατάφερε να παραπέμψει σε δίκη άτομα, ανάμεσά
τους βιαστές και δολοφόνους της κόρης της. Η δικαστική διαδρομή ήταν
δύσκολη με αρχικές διαψεύσεις και αμφισβητήσεις αλλά η
αποφασιστικότητα της μητέρας τελικά δικαιώθηκε.
Σύμφωνα με την έρευνα της μητέρας, τον Ιούνιο του 1998 κάποιος έμπορος
ναρκωτικών προσέγγισε την κόρη της που διασκέδαζε σε στέκι στην
Σταυρούπολη. Τη φλέρταρε και την έπεισε να την ακολουθήσει στο
διαμέρισμά του. Εκεί μαζί με κάποια άλλα άτομα τη βίασαν, την
ξυλοκόπησαν άγρια, τη λήστεψαν και όταν διαπίστωσαν πως η κοπέλα δεν
είχε τις αισθήσεις της, της έκαναν ένεση ηρωίνης και την εγκατέλειψαν
σε μια υπό ανέγερση πολυκατοικία.
Η μητέρα κατήγγειλε τα πρόσωπα που συμμετείχαν στη δολοφονία του
παιδιού της και τους οδήγησε στον εισαγγελέα όπου και δικαίωσε τη ψυχή
της κόρης της.
«Τώρα νομίζω ότι η ψυχή μου του παιδιού μου έχει αναπαυτεί. Η δική μου
ζωή σταμάτησε στις 12 Ιουνίου. Τότε που μου έφεραν το παιδί νεκρό.
Έπρεπε όμως να παλέψω. Να το κάνω για την Εύα και την αδερφή της που
μεγάλωσα με πολλούς κόπους. Έφτυσα αίμα ώσπου να συγκεντρώσω τα
στοιχεία αλλά είχα ορκιστεί ότι θα πληρώσει ο δολοφόνος του παιδιού
μου» είχε πει τότε σε δηλώσεις της η Ελένη Φωτιάδου.
ΥΠΟΘΕΣΗ ΦΑΙΗΣ ΜΠΑΚΟΓΙΩΡΓΟΥ
Η Φαίη ήταν μητέρα τριών παιδιών και βρέθηκε νεκρή τον Οκτώβριο του
2021 στα Πατήσια. Μετά τον θάνατό της, η σορός της παρέμεινε έναν
ολόκληρο μήνα στο ψυγείο ενός νοσοκομείου, πριν τελικά να ταφεί ως
άγνωστο πρόσωπο.
Η άτυχη Φαίη είχε βρεθεί νεκρή τυλιγμένη με κουβέρτα σε δρόμο της
περιοχής. Οι έρευνες που έκανε ο πατέρας της αποκάλυψαν ότι η Φαίη
υπέστη βία και κακοποιητική συμπεριφορά από την οικογένειά της με
μαρτυρίες για ξυλοδαρμούς και εκμετάλλευση, ενώ τα ανήλικα παιδιά της
αντιμετώπιζαν, επίσης, κακοποίηση.
Στις τελευταίες του δηλώσεις ο Νίκος Μπακογιώργος με πονεμένη ψυχή για
το δύστυχο παιδί του που είχε πέσει στα νύχια προσώπων τα οποία το
κακοποιούσαν και έβγαζαν χρήματα ρίχνοντάς το στην πορνεία για να
φθάσουν να την σκοτώσουν όταν δεν τους ήταν πια χρήσιμη, είχε δηλώσει
ότι ένιωσε δικαίωση για την αγαπημένη του Φαίη που κατάφερε να
ανακαλύψει τον δολοφόνο του παιδιού του που ήταν η ίδια της η μητέρα.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
