 |
|
|  Tρίτη 19/5
ΣΟΚ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΜΟΔΑΣ
Ο ζάμπλουτος Ισάκ Αντίκ,ιδρυτής τής εταιρείας Mango,δεν σκοτώθηκε σε ατύχημα,αλλά δολοφονήθηκε απο τον γιό του,που συνελήφθη και κρατείται στην Ισπανία,οπως υποστηρίζει η αστυνομία τής χώρας
Σοκ στον κόσμο της μόδας: Συνελήφθη ο γιος του ιδρυτή της Mango για τη δολοφονία του πατέρα του
AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr
Ο γιος τού ιδρυτή τής εταιρείας μόδας Mango συνελήφθη στη Βαρκελώνη ως «ύποπτος για ανθρωποκτονία». Σύμφωνα με την καταλανική εφημερίδα La Vanguardia, ο 45χρονος γιος τού Ισάκ Αντίκ, Τζόναθαν, συνελήφθη το πρωί της Τρίτης μετά από μακρά αστυνομική και δικαστική έρευνα.
Ο επιχειρηματίας επέμενε ότι ο 71χρονος πατέρας του πέθανε όταν έπεσε από γκρεμό, όσο οι δύο άντρες βρίσκονταν σε διακοπές στα βουνά του Μονσεράτ στα βορειοανατολικά της Ισπανίας.
Ένας εκπρόσωπος της περιφερειακής αστυνομίας Mossos d’Esquadra δήλωσε : «Όλα υπόκεινται σε εντολή μυστικότητας και προς το παρόν δεν μπορούμε να πούμε τίποτα».
Ο Τζόναθαν επισκεπτόταν συχνά τα βουνά του Μονσεράτ, καθιστώντας τον γνώστη των μονοπατιών στο σημείο που έχασε ο πατέρας του τη ζωή του. Η ισπανική εφημερίδα El País ανέφερε τον Οκτώβριο του περασμένου έτους ότι η αστυνομία διερευνά τον θάνατο του Ισάκ Αντίκ ως πιθανή ανθρωποκτονία και ότι ο Τζόναθαν είχε τεθεί επίσημα υπό δικαστική έρευνα.
Οι αντιφάσεις στις δύο καταθέσεις του γιου του ιδρυτή του κολοσσού μόδας και η «περίπλοκη» σχέση μεταξύ τους εκτιμάται από τις Αρχές ότι ήταν οι λόγοι για την απόφαση του δικαστή να τεθεί στο μικροσκόπιο ο 45χρονος.
Στο παρελθόν ο Τζόναθαν είχε δηλώσει στους αστυνομικούς ότι είχε αφήσει το αυτοκίνητό του σε ένα μέρος ενώ αυτό βρισκόταν άλλου κοντά στο σημείο που συνέβη η τραγωδία, ή ότι δεν είχε τραβήξει φωτογραφίες της περιοχής ενώ το είχε κάνει. Εκπρόσωπος της οικογένειας Αντίκ δήλωσε τότε: «Είναι βέβαιο ότι η διαδικασία αυτή θα ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό και ότι η αθωότητα του Τζόναθαν Άντιτς θα αποδειχθεί».
«Οι καταθέσεις δύο μαρτύρων ήταν καθοριστικές για αυτή την αλλαγή κατεύθυνσης», αναφέρουν τα ισπανικά μέσα ενημέρωσης.
«Ο ένας είναι ο Τζόναθαν Αντίκ, ένα από τα τρία παιδιά του επιχειρηματία, ο μοναχογιός και ο μόνος που ήταν μαζί του τη στιγμή του συμβάντος, οι εξηγήσεις του ήταν ασυνεπείς και έχουν τροφοδοτήσει υποψίες».
Η δεύτερη μαρτυρία στην υπόθεση ήταν αυτή της Εστεφάνια Κνουθ, επαγγελματία παίκτριας γκολφ και συντρόφου του επιχειρηματία τα τελευταία χρόνια της ζωής του. «Σύμφωνα με πηγές κοντά στην έρευνα, η Κνουθ τόνισε την κακή σχέση μεταξύ πατέρα και γιου».
O Αντίκ, ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Καταλονία, άφησε την τελευταία του πνοή τον Δεκέμβριο του 2024, αφού έπεσε σε χαράδρα 150 μέτρων κοντά στον ορεινό όγκο του Μονσεράτ. Η καταλανική αστυνομία έλαβε ειδοποίηση το μεσημέρι της 14ης Δεκεμβρίου και στο δυσπρόσιτο σημείο έφτασαν ελικόπτερα και αστυνομικοί εκπαιδευμένοι στην ορειβασία, καθώς και μέλη της Πολιτικής Προστασίας.
Ακόμη, άμεσα εστάλη ασθενοφόρο, ωστόσο όταν οι διασώστες που κατάφεραν να φτάσουν στο σημείο, απλά επιβεβαίωσαν τον θάνατό του.
Ο Αντίκ βρισκόταν με τη σύζυγό και τον γιο του σε ένα ταξίδι στα βουνά του Μονσεράτ στα βορειοανατολικά της Ισπανίας. Το μονοπάτι όπου συνέβη το δυστύχημα είναι γνωστό για τις απότομες κλίσεις σε ορισμένα σημεία.
«Γλίστρησε στο μονοπάτι και έπεσε σε μια άβυσσο βάθους 150 μέτρων, με αποτέλεσμα να πεθάνει ακαριαία», μετέδωσε τότε το πρακτορείο ειδήσεων EFE, επικαλούμενο ανώνυμες πηγές από τη Mango.
Η Mango είναι ένας από τους μεγαλύτερους ομίλους μόδας στην Ευρώπη, με σχεδόν 2.800 καταστήματα σε όλο τον κόσμο. Με περιουσιακά στοιχεία που υπολογίζονται στα 4,5 δισ. ευρώ, ο Αντίκ ήταν ένας από τους πλουσιότερους κατοίκους της Ισπανίας.
Γεννημένος σε οικογένεια Σεφαραδιτών Εβραίων στην Κωνσταντινούπολη, μετακόμισε στη Βαρκελώνη σε ηλικία 16 ετών, όπου ξεκίνησε πουλώντας μπλουζάκια. Το 1984, μαζί με άλλους δύο επιχειρηματίες, άνοιξε καταστήματα με το όνομα Mango.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
