 |
|
|  Δευτέρα 18/5
ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΡΑΝ
Μαρτυρίες για βιασμούς και βασανιστήρια στις φυλακές ,με αδιανόητες πρακτικές εξευτελισμού
Daily Mail,protothema.gr
Σοκαριστικές καταγγελίες για συστηματικά βασανιστήρια, βιασμούς και ψυχολογική κακοποίηση κρατουμένων στο Ιράν βλέπουν το φως τής δημοσιότητας μέσα από μαρτυρίες πρώην κρατουμένων, εκθέσεις διεθνών οργανισμών και αποκαλύψεις ξένων μέσων ενημέρωσης.
Σύμφωνα με εκτενές ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail, οι ιρανικές αρχές και οι Φρουροί της Επανάστασης χρησιμοποιούν εδώ και δεκαετίες τη σεξουαλική βία και τα βασανιστήρια ως μέσο εκφοβισμού, καταστολής διαδηλώσεων και απόσπασης ομολογιών από πολιτικούς κρατούμενους.
Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση μιας γυναίκας με το ψευδώνυμο «Μίνα». Μιλώντας στην εφημερίδα «The Australian» η πρώην κρατούμενη περιέγραψε ότι κατά τη διάρκεια ανάκρισης δεχόταν χτυπήματα στο κεφάλι με Κοράνι μέχρι να αιμορραγήσει από τη μύτη, ενώ ανακριτές τη θώπευαν και τη ρωτούσαν με ποιους δημοσιογράφους είχε κοιμηθεί. Όπως κατήγγειλε, ένας από αυτούς την απείλησε λέγοντάς της: «Θα φέρω εδώ τον 12χρονο γιο σου και θα τον βάλω να σε βιάσει. Τότε θα ομολογήσεις στην τηλεόραση».
Το δημοσίευμα επικαλείται έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, σύμφωνα με την οποία ακόμη και παιδιά ηλικίας 12 έως 14 ετών υπέστησαν βιασμούς, ηλεκτροσόκ και άλλες μορφές βασανιστηρίων κατά τη διάρκεια των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Ιράν. Η οργάνωση υποστηρίζει ότι η σεξουαλική βία χρησιμοποιείται συστηματικά για την ταπείνωση και τον ψυχολογικό εκφοβισμό των κρατουμένων.
Μιλώντας στη βρετανική εφημερίδα, πρώην κρατούμενη που πέρασε πέντε χρόνια στα διαβόητα κέντρα κράτησης του ιρανικού καθεστώτος πριν από περίπου μία δεκαετία, περιέγραψε πως άκουγε καθημερινά τις κραυγές γυναικών που, όπως είπε, βιάζονταν και βασανίζονταν.
«Ακούς ανθρώπους να ουρλιάζουν, να κλαίνε και να ικετεύουν. Μερικές φορές φαντάζεσαι πως οι φωνές ανήκουν σε μέλη της οικογένειάς σου. Νομίζεις ότι ίσως είναι ο αδερφός ή η αδερφή σου. Θέλουν να τα ακούς όλα αυτά και θέλουν να λυγίσεις», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Άλλη πάλι πρώην κρατούμενη, στα απομνημονεύματά της περιέγραψε τη συστηματική βιαιότητα που, όπως καταγγέλλει, βίωναν οι γυναίκες στις ιρανικές φυλακές τη δεκαετία του 1980.
«Όταν φτάσαμε για ανάκριση, δεν μας έκαναν καμία ερώτηση. Ο ανακριτής απλώς είπε ότι έπρεπε να δεχτώ 60 μαστιγώματα. Έσπρωξαν δύο μεταλλικά κρεβάτια το ένα δίπλα στο άλλο και ανάγκασαν εμένα και ακόμη 15 γυναίκες να ξαπλώσουμε πάνω τους. Στη συνέχεια μάς μαστίγωσε όλες στα πέλματα, σαν να ήταν πολύ κουρασμένος για να τιμωρήσει κάθε κρατούμενη ξεχωριστά και, για δική του ευκολία, να μας τιμώρησε όλες μαζί», ανέφερε.
Η Daily Mail αναφέρεται επίσης σε μαρτυρίες που χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1980. Ο πρώην πολιτικός κρατούμενος και ερευνητής Ιράτζ Μεσνταγκί κατέγραψε την υπόθεση ενός 14χρονου αγοριού που, όπως υποστήριξε, βασανίστηκε από τον διαβόητο ανακριτή Μοχαμάντ Μεχραγίν, γνωστό ως «Ο Χασάπης της Εβίν».
Σύμφωνα με τη μαρτυρία, ο ανήλικος οδηγήθηκε σε δωμάτιο όπου βρισκόταν ένα γυμνό κορίτσι στο πάτωμα και δέχθηκε εντολή να τη βιάσει. Όταν αρνήθηκε, ο ανακριτής φέρεται να τον έδεσε πάνω σε τραπέζι και να τον βίασε, λέγοντάς του στη συνέχεια: «Τώρα είσαι έτοιμος για τηλεοπτική συνέντευξη».
Το ρεπορτάζ περιλαμβάνει ακόμη καταγγελίες για δύο νοσοκόμες από το «Rajaei Heart Center της Τεχεράνης», οι οποίες φέρεται να βιάστηκαν και να βασανίστηκαν από πράκτορες ασφαλείας επειδή περιέθαλψαν τραυματισμένους διαδηλωτές. Μία από αυτές υπέστη τόσο σοβαρές κακώσεις ώστε χρειάστηκε αφαίρεση μέρους του εντέρου της, ενώ σύμφωνα με τις πληροφορίες εξαναγκάστηκε να υπογράψει ψευδή δήλωση για την κακοποίησή της.
Παράλληλα, η Ανεξάρτητη Διεθνής Ερευνητική Αποστολή του ΟΗΕ για το Ιράν επιβεβαίωσε σε έκθεσή της περιστατικά ομαδικών βιασμών, εξαναγκαστικής γύμνωσης και σεξουαλικής κακοποίησης συλληφθέντων κατά τις διαδηλώσεις του 2022 μετά τον θάνατο της Μάχσα Αμίνι υπό αστυνομική κράτηση.
Το ρεπορτάζ αναφέρεται ακόμη στην υπόθεση της οικολόγου Νιλουφάρ Μπαγιανί, η οποία σύμφωνα με το Radio Liberty υπέστη πάνω από 1.200 ώρες ανακρίσεων. Η ίδια κατήγγειλε ότι απειλήθηκε με βιασμό και θάνατο, εξαναγκάστηκε να μιμείται ήχους ζώων και πιέστηκε να συμμετάσχει σε εξευτελιστικές σεξουαλικές πράξεις.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
