Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Δευτέρα 30/10

Ιμπραχίμ Ραϊσί

Το Ισραήλ παραβίασε όλες τις κόκκινες γραμμές



AΠΕ-ΜΠΕ,protothema.gr,zougla.gr

Ο πρόεδρος του Ιράν, Ιμπραχίμ Ραϊσί έκρινε την Κυριακή ότι το Ισραήλ πέρασε «τις κόκκινες γραμμές» εντείνοντας την επίθεσή του κατά της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας, κάτι το οποίο «θα μπορούσε» να οδηγήσει άλλες πλευρές “να περάσουν στη δράση”. Η Τεχεράνη υποστηρίζει το παλαιστινιακό ισλαμιστικό κίνημα Χαμάς, το οποίο βρίσκεται σε πόλεμο με το Ισραήλ από τις 7 Οκτωβρίου, μετά την άνευ προηγουμένου φονική του επίθεση στο ισραηλινό έδαφος. Σε αντίποινα το Ισραήλ βομβαρδίζει έκτοτε αδιάκοπα τη Λωρίδα της Γάζας και πρόσφατα ενέτεινε τους βομβαρδισμούς. Δείτε live εικόνα από το μέτωπο «Τα εγκλήματα του σιωνιστικού καθεστώτος πέρασαν τις κόκκινες γραμμές, κάτι το οποίο θα μπορούσε να ωθήσει όλους τους άλλους να περάσουν στη δράση», προειδοποίησε ο Ιρανός πρόεδρος Ραϊσί σε ανάρτησή του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης X (πρώην Twitter). «Η Ουάσινγκτον μας ζήτησε να μην κάνουμε τίποτα, αλλά αυτοί συνεχίζουν να προσφέρουν ευρεία υποστήριξη στο Ισραήλ», πρόσθεσε. Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, ο Ραϊσί διευκρίνισε ότι «το Ιράν θεωρεί καθήκον του» να υποστηρίξει «τον άξονα της αντίστασης», ο οποίος περιλαμβάνει ένοπλες οργανώσεις, όπως η Χαμάς ή η Χεζμπολάχ στον Λίβανο. «Αλλά», πρόσθεσε, «οι οργανώσεις της αντίστασης είναι ανεξάρτητες όσον αφορά τις απόψεις τους, τις αποφάσεις τους και τις ενέργειές τους». Η Ουάσινγκτον επέρριψε στο Ιράν μέρος της ευθύνης για επιθέσεις που είχαν στόχο τις τελευταίες μέρες τον αμερικανικό στρατό στη Συρία και στο Ιράκ και στις οποίες τραυματίστηκαν περίπου είκοσι Αμερικανοί στρατιώτες. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ ,Τζο Μπάιντεν προειδοποίησε σε «απευθείας μήνυμα» που απηύθυνε στον ανώτατο ηγέτη του Ιράν, τον αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, κατά οποιασδήποτε νέας επίθεσης αυτών των οργανώσεων. «Οι ΗΠΑ γνωρίζουν πολύ καλά τις δυνατότητές μας», τις στρατιωτικές, και «γνωρίζουν ότι είναι αδύνατο αυτές να νικηθούν», προειδοποίησε ο Ραϊσί στη συνέντευξή του στο δίκτυο του Κατάρ. Το Ιράν χαιρέτισε «την επιτυχία» της επίθεσης που πραγματοποίησε η Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου στο ισραηλινό έδαφος, υπογραμμίζοντας ωστόσο ταυτοχρόνως ότι δεν είχε ανάμειξη. Για τον Ραϊσί, «οι χώρες που δεν υποστηρίζουν τους Παλαιστίνιους θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί δεν υπερασπίζονται αυτούς που σκοτώνονται κατά την θεμιτή υπεράσπιση της χώρας τους και της γης τους».

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία