Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Tρίτη 9/11

Σκουπιδότοπος οι θάλασσες του πλανήτη

Εκτιμάται οτι έως 13 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι πλαστικών κάθε είδους και μεγέθους καταλήγουν στους ωκεανούς κάθε χρόνο



ΑΠΕ-ΜΠΕ,zougla.gr,protothema.gr

Η πανδημία έχει επιδεινώσει περαιτέρω το πρόβλημα της ρύπανσης των θαλασσών με πλαστικά, καθώς έξτρα απόβλητα, συνολικού βάρους περίπου 25.900 τόνων, εκτιμάται ότι ήδη έχουν καταλήξει στους ωκεανούς, σύμφωνα με μία νέα κινεζο-αμερικανική επιστημονική μελέτη. Αυτά τα πλαστικά είναι μάσκες, γάντια, χειρουργικές ποδιές, προσωπίδες, φιάλες αντισηπτικών και άλλα προστατευτικά είδη μιας χρήσης, καθώς επίσης πλαστικές συσκευασίες τεστ, η ζήτηση των οποίων έχει αυξηθεί -πέρυσι και φέτος- λόγω του κορωνοϊού. Η μεγάλη πλειονότητα αυτών των αποβλήτων (το 87,4%) προέρχεται από τα νοσοκομεία ανά τον κόσμο, ενώ από μεμονωμένα άτομα προέρχεται μόνο το 7,6% και το υπόλοιπο 5% αφορά τις συσκευασίες των τεστ κορωνοϊού. Η τεράστια ποσότητα πλαστικών αυτού του είδους που παράγεται και καταναλώνεται έχει αποδειχθεί ότι ξεπερνά τις δυνατότητες των περισσότερων χωρών να τα ανακυκλώσουν και να τα επεξεργαστούν. Εκτιμάται ότι από την αρχή της πανδημίας έως τον Αύγουστο του 2021, 8,4 εκατομμύρια τόνοι έξτρα πλαστικών αποβλήτων είχαν παραχθεί από 193 χώρες. Οι ερευνητές της Σχολής Ατμοσφαιρικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Ναντζίνγκ και του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας Scripps του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), προβλέπουν ότι τελικά σε μερικά χρόνια σχεδόν όλα τα πλαστικά που σχετίζονται με την πανδημία θα έχουν καταλήξει στις παραλίες (29%) ή στους βυθούς των θαλασσών (71%). Το 46% των πλαστικών αποβλήτων της πανδημίας προέρχεται από την Ασία και τις χώρες της με μεγάλο πληθυσμό (Κίνα, Ινδία κ.ά.), το 24% από την Ευρώπη, το 16% από τη Νότια Αμερική, το 8% από την Αφρική και το 5,6% από τη Βόρεια Αμερική. Οι χώρες της Ασίας κάνουν χειρότερη διαχείριση των πλαστικών αποβλήτων της πανδημίας σε σχέση με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ. Τα απόβλητα, συνήθως, καταλήγουν στις θάλασσες μέσω των μεγάλων ποταμών όπως ο Δούναβης (1.700 τόνοι αποβλήτων), ο Ινδός (4.000 τόνοι) και ο Γιανγκτσέ (3.700 τόνοι). Το 73% των αποβλήτων μεταφέρεται μέσω ασιατικών ποταμών και το 11% μέσω ευρωπαϊκών. «Η πανδημία Covid-19 έχει οδηγήσει σε μία αυξημένη ζήτηση για πλαστικά μιας χρήσης, εντείνοντας έτσι ένα ήδη εκτός ελέγχου παγκόσμιο πρόβλημα πλαστικών αποβλήτων. Αυτά τα πεταμένα πλαστικά μπορούν να μεταφερθούν σε μεγάλες αποστάσεις στον ωκεανό, να έρθουν σε επαφή με θαλάσσιους οργανισμούς και δυνητικά να τους τραυματίσουν ή να τους οδηγήσουν ακόμη και στον θάνατο», αναφέρουν οι ερευνητές. Παγκοσμίως, εκτιμάται ότι έως 13 εκατομμύρια μετρικοί τόνοι πλαστικών κάθε είδους και μεγέθους καταλήγουν στους ωκεανούς κάθε χρόνο.

 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία