Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Εκατοντάδες κακοποιημένα παιδιά και ενήλικες διασώθηκαν από "καταφύγιο" στο Μεξικό



Σαμόρα

Η μεξικανική αστυνομία διέσωσε περί τους 600 ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους παιδιά, που ζούσαν σε άθλιες και απάνθρωπες συνθήκες δουλείας σε "καταφύγιο" εγκαταλελειμμένων αγοριών και κοριτσιών, στην πολιτεία Μιτσοακάν.

Το γραφείο του γενικού εισαγγελέα ανακοίνωσε ότι η αστυνομία και στρατιωτικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επιδρομή στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος "La Gran Familia" στην πόλη Σαμόρα του δυτικού Μεξικού, έπειτα από καταγγελίες σύμφωνα με τις οποίες πέντε παιδιά κρατούνταν εκεί φυλακισμένα .

Η αστυνομία εισέβαλε στο "καταφύγιο" για να βρει "τα 5 φυλακισμένα παιδιά" και μαζί τους άλλα 450 αγόρια και κορίτσια, μεταξύ τους και 6 μωρά, και 138 ενήλικες, από 18 έως 40 ετών, όλοι τους φυλακισμένοι, κακοποιημένοι και ζώντας σε άθλιες συνθήκες ανάμεσα σε ποντίκια, κοριούς και ψείρες, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο επικεφαλής της αστυνομικής επιχείρησης.

Σύμφωνα με τις πρώτες μαρτυρίες, η διευθύντρια του "ιδρύματος" , η Ρόσα ντελ Κάρμεν Βερντούσκο, εξανάγκαζε τα παιδιά στην επαιτεία, να κοιμούνται στο έδαφος περιτριγυρισμένα από ποντίκια και έντομα, ενώ υφίσταντο και σεξουαλική κακοποίηση.

Τα παιδιά που γεννιούνταν στο ίδρυμα καταγράφονταν ως παιδιά της Βερντούσκο και οι βιολογικοί τους γονείς δεν είχαν δικαίωμα να τα μεγαλώσουν, σύμφωνα με τις μαρτυρίες.

Ένα από τα θύματα δήλωσε ότι, όταν ήταν 18 ετών, είχε ζητήσει από την Βερντούσκο την άδεια να φύγει, αλλά εκείνη αρνήθηκε υποχρεώνοντάς την να παραμείνει ακόμη 13 χρόνια στο "καταφύγιο". Η γυναίκα απέκτησε στο διάστημα αυτό δύο κόρες, τις οποίες δεν τής επιτράπηκε να δηλώσει ως παιδιά της.

Η Βερντούσκο και οκτώ ακόμη εργαζόμενοι έχουν συλληφθεί.

Οι καταγγελίες για την απαγωγή και κράτηση των συγκεκριμένων πέντε παιδιών είχαν υποβληθεί στις τοπικές αρχές πριν από έναν χρόνο. Ομως, σύμφωνα με πληροφορίες, καταγγελίες για κακοποίηση παιδιών στο ίδρυμα υπάρχουν εδώ και δύο δεκαετίες, όμως η Βερντούσκο διέθετε υψηλές πολιτικές γνωριμίες.

Το καταφύγιο "La Gran Familia", ιδρύθηκε το 1947 με σκοπό την φροντίδα εγκαταλελειμμένων παιδιών, όπως αναφέρεται στη σελίδα του ιδρύματος στο Facebook. Το ίδρυμα χρηματοδοτείται από φιλανθρωπικούς πόρους, την κυβέρνηση και ιδιωτικές εταιρείες.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία