Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Μπιλ Γκέιτς για Tεχνητή Νοημοσύνη
 «Είναι το πιο επικίνδυνο εργαλείο που έχει
εφευρεθεί ποτέ»-Φόβοι για νέα πανδημία και μαζικές απώλειες θέσεων
εργασίας
 



Πηγή NYT

Για τη σοβαρή απειλή που αποτελεί η Τεχνητή Νοημοσύνη για τις θέσεις
εργασίας, αλλά και για την ίδια την ανθρώπινη ζωή, προειδοποίησε ο
Μπιλ Γκέιτς, σε συνέντευξη που έδωσε στους New York Times,
επισημαίνοντας ότι η επείγουσα αντιμετώπιση των κινδύνων της θα πρέπει
να αποτελέσει «την κορυφαία προτεραιότητα του κόσμου».
Μάλιστα, όπως επισημαίνει ο συνιδρυτής της Microsoft, η τεχνολογική
βιομηχανία υποβαθμίζει συνειδητά τους κινδύνους, επειδή διακυβεύονται
τεράστια οικονομικά συμφέροντα. «Κατ’ ιδίαν, οι άνθρωποι που
καταλαβαίνουν πόσο καλό είναι αυτό το πράγμα και πόσο καλύτερο
γίνεται, ανησυχούν πάρα πολύ», είπε, για να προσθέσει, όμως, ότι
ελάχιστα είναι τα στελέχη του τεχνολογικού κλάδου, που είναι
διατεθειμένα να το παραδεχθούν δημοσίως. «Τώρα λένε ο ένας στον άλλον:
“Έλα, φίλε, μην τα λες αυτά. Μας κάνει κακό – προσπαθούμε να
αντλήσουμε το επόμενο ένα τρισεκατομμύριο δολάρια”».
O Γκέιτς δημοσίευσε στον προσωπικό του ιστότοπο ένα
κείμενο σχεδόν 6.000 λέξεων, στο οποίο αναλύει τις ανησυχίες του για
την τεχνητή νοημοσύνη και προτείνει λύσεις, μεταξύ των οποίων νέους
φόρους και απαγορεύσεις.
Ο λόγος που αποφάσισε να μιλήσει τώρα, είναι - όπως λέει - επειδή οι
πρόσφατες εξελίξεις στην ΑΙ ξεπέρασαν κατά πολύ τις προσδοκίες του,
αλλά και επειδή ο κλάδος αγνόησε τεχνολογικά ορόσημα που κάποτε
υποστήριζε ότι θα δικαιολογούσαν πολύ μεγαλύτερη προσοχή – όπως το
ενδεχόμενο η τεχνητή νοημοσύνη να ξεφύγει από τον έλεγχο των
δημιουργών της ή να μπορεί να παρέχει «συνταγές» για την κατασκευή
βιολογικών όπλων. «Απλώς προχωρούν με τέρμα το γκάζι και ελπίζουν ότι
τα καλά θα υπερτερούν των κακών», είπε.
Η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης είναι «εντελώς, απολύτως,
ολοκληρωτικά, πλήρως διαφορετική», είπε, αναγνωρίζοντας ότι αυτή η
άποψη δεν είναι δημοφιλής στους κύκλους της τεχνολογίας. Κατά τον
Γκέιτς, εάν δεν ληφθούν μέτρα, οι μαζικές απώλειες θέσεων εργασίας
είναι αναπόφευκτες, επειδή η τεχνητή νοημοσύνη θα εξαπλωθεί σε
ολόκληρη την οικονομία, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια σε έναν κλάδο να
απορροφήσει τους εργαζομένους που θα χάσουν τις δουλειές τους σε
κάποιον άλλο.
Οι μεγαλύτερες τεχνολογικές εταιρείες στον κόσμο, μεταξύ αυτών και η
Microsoft, επιδίδονται ήδη σε έναν αγώνα δρόμου για να βοηθήσουν τους
εταιρικούς πελάτες τους να υιοθετήσουν την ΑΙ, η οποία θα μπορούσε να
αντικαταστήσει μεγάλο αριθμό εργαζομένων.
Ο Γκέιτς υποστήριξε ότι οι εταιρείες απλώς ανταποκρίνονται στα κίνητρα
που δημιουργεί η αγορά, αλλά αυτά τα κίνητρα μπορεί να έρχονται σε
σύγκρουση με το συμφέρον της κοινωνίας.
Μία από τις προτάσεις του είναι η επιβολή ενός νέου φόρου στη χρήση
της τεχνητής νοημοσύνης, του λεγόμενου «token tax», με στόχο να
καταστεί ακριβότερη η αντικατάσταση ανθρώπων από μηχανές και παράλληλα
να συγκεντρωθούν χρήματα για τη στήριξη όσων χάσουν την εργασία τους.
Το token αποτελεί βασική μονάδα υπολογισμού στα συστήματα τεχνητής
νοημοσύνης. Η ιδέα της φορολόγησής του έχει αρχίσει να κερδίζει
έδαφος, ακόμη και στη Wall Street, ως ένας τρόπος αύξησης του κόστους
της χρήσης μηχανών αντί ανθρώπινης εργασίας.
Ορισμένες θέσεις εργασίας, σύμφωνα με τον Γκέιτς, θα πρέπει να
απαγορευτεί να αντικατασταθούν από ΑΙ. Ο ίδιος ονομάζει την ιδέα
«Human Reserved» – δηλαδή θέσεις που θα παραμένουν αποκλειστικά για
ανθρώπους. Αυτό θα μπορούσε να αφορά επαγγέλματα που βασίζονται σε
βαθιά προσωπική ανθρώπινη σχέση, όπως εκείνα της φροντίδας, ή θέσεις
στις οποίες οι εργαζόμενοι που θα αντικατασταθούν είναι απίθανο να
μπορέσουν να βρουν νέα απασχόληση.
Ο Γκέιτς τάχθηκε επίσης υπέρ νέων διεθνών συμφωνιών που θα καθορίζουν
σαφή κριτήρια για την παρακολούθηση και τον περιορισμό ακραίων
κινδύνων, όπως η βιοτρομοκρατία. Όπως υποστήριξε, θα μπορούσαν να
αρκούν λίγοι άνθρωποι με πρόσβαση σε προηγμένα συστήματα τεχνητής
νοημοσύνης για να αναπτύξουν νέα παθογόνα.
Ο συνιδρυτής της Microsoft δήλωσε, μάλιστα, πρόθυμος να αντιπαρατεθεί
δημόσια με οποιονδήποτε διαφωνεί με την υποχρεωτική αξιολόγηση κάθε
συστήματος ΑΙ που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως όπλο για τη
δημιουργία νέων μορίων και την πρόκληση μιας πανδημίας.
Πολλές από τις ανησυχίες του συμπίπτουν με εκείνες που έχει εκφράσει ο
συνιδρυτής της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι. Οι προειδοποιήσεις του
Αμοντέι, ωστόσο, τον έχουν φέρει σε αντιπαράθεση με το Πεντάγωνο, τον
Λευκό Οίκο και μεγάλο μέρος της τεχνολογικής βιομηχανίας. «Υπάρχουν
άνθρωποι που επιτίθενται σε εκείνον που μιλά πιο ανοιχτά από όλους για
τις αρνητικές συνέπειες», σχολίασε ο Γκέιτς.
Ο ίδιος αναγνωρίζει ότι βρίσκεται σε μια παράδοξη θέση. Είναι ίσως
ένας από τους ανθρώπους που συνέβαλαν περισσότερο από οποιονδήποτε
άλλον στη διάδοση και τη διαμόρφωση της σύγχρονης βιομηχανίας των
υπολογιστών. Τώρα, όμως, προειδοποιεί ότι η τεχνολογία που δημιουργεί
αυτή η ίδια βιομηχανία ενέχει κινδύνους σε παγκόσμια κλίμακα.
«Δεν μου αρέσει να φέρνω άσχημα νέα στους ανθρώπους και δεν μου αρέσει
να λέω ότι η καινοτομία μπορεί τελικά να έχει αρνητικό πρόσημο», είπε
για να συμπληρώσει: «Αλλά σε αυτό το σημείο βρισκόμαστε».



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία