Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Φοβάσθε τούς διαρρήκτες;

Μια Ελληνίδα ερευνήτρια της Διασποράς έχει τη «συνταγή» για προστασία
τού σπιτιού σας



Νότιγχαμ.-

Φώτα αναμμένα μέσα κι έξω από το σπίτι (με χρονοδιακόπτη ή αισθητήρα),
κλειδαριές στα παράθυρα και «κουτιαστές» κλειδαριές (deadlock) στις
πόρτες είναι η αντικλεπτική «συνταγή» μιας Ελληνίδας ερευνήτριας της
Διασποράς, η οποία, όπως υποστηρίζει, συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες
πιθανότητες να κρατήσει μακριά έναν διαρρήκτη.

Η έρευνα της καθηγήτριας εγκληματολογίας Ανδρομάχης Τσελώνη της Σχολής
Κοινωνικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Νότιγχαμ Τρεντ της Βρετανίας
δείχνει ότι η παρουσία εξωτερικών και εσωτερικών φώτων, σε συνδυασμό
με καλές κλειδαριές στις πόρτες και στα παράθυρα, είναι πιο
αποτελεσματικές από ό,τι οι συναγερμοί. Τα ευρήματα της δείχνουν ότι
θύμα διάρρηξης είναι πιθανότερο να πέσουν όσοι δεν έχουν αφήσει
αναμμένα φώτα, ούτε διαθέτουν καλές κλειδαριές, παρόλο που μπορεί να
έχουν συναγερμούς στο χώρο τους.

Η μελέτη της δείχνει ότι -τουλάχιστον στη Βρετανία- σπίτια και άλλοι
χώροι με τον συνδυασμό «αναμμένα φώτα μέσα-έξω και καλές κλειδαριές»
είναι 49 φορές πιο προστατευμένα σε σχέση με όσα σπίτια δεν κάνουν
τίποτε από αυτά. Από την άλλη, από μόνοι τους οι εγκατεστημένοι
συναγερμοί μάλλον αυξάνουν ελαφρά τον κίνδυνο διάρρηξης.

Η Α. Τσελώνη, που μελετά εδώ και χρόνια το φαινόμενο των διαρρήξεων
στη Βρετανία, έχει γράψει μαζί με συναδέλφους της το βιβλίο
«Μειώνοντας τις Διαρρήξεις» (Reducing Burglary), που ήδη εκδόθηκε
και περιέχει σχετικές συμβουλές προστασίας.

Μεταξύ άλλων, τα ευρήματα δείχνουν ότι τα ενοικιασμένα σπίτια είναι
63% πιθανότερο να πέσουν θύμα διάρρηξης, επειδή έχουν επενδύσει
λιγότερο σε μέτρα προστασίας από ό,τι αυτά στα οποία μένει ο ίδιος ο
ιδιοκτήτης. Επίσης, τα σπίτια όπου μένει μόνο ένας ενήλικος, έχουν 40%
ως 50% μεγαλύτερη πιθανότητα διάρρηξης, σε σχέση με τα νοικοκυριά των
δύο ατόμων.

Τι μπορεί να γίνει για τη μείωση των διαρρήξεων; Η Τσελώνη δήλωσε ότι
«ενώ υπάρχουν προγράμματα για τη βελτίωση της ενεργειακής
αποδοτικότητας των σπιτιών, δεν υπάρχουν ακόμη προγράμματα για να
κάνουν τα σπίτια πιο προστατευμένα από διαρρήξεις». Γι' αυτό, όπως
είπε, χρειάζονται πρωτοβουλίες, όπως κυβερνητικές επιδοτήσεις για να
μπορέσουν οι πολίτες να αναβαθμίσουν την ασφάλεια του σπιτιού τους,
ιδίως εκείνοι που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα για κάτι τέτοιο.

Η Α. Τσελώνη, η οποία πήρε διδακτορικό από το Πανεπιστήμιο του
Μάντσεστερ το 1994, έχει διδάξει στα πανεπιστήμια Αιγαίου, Μακεδονίας,
Μέριλαντ, Χαλ και Λαφμπόροου, ενώ από το 2015 διδάσκει στο Νότιγχαμ
Τρεντ. Η έρευνά της εστιάζεται, μεταξύ άλλων, στη μείωση της
εγκληματικότητας.
ΑΠΕ-ΜΠΕ



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία