 |
|
|  |  |  | 
Φάρμακο εναντίον τού διαβήτη το νερό,διότι...
Περισσότερο νερό σημαίνει λιγότερο ζάκχαρο
Παρίσι
Οι άνθρωποι που πίνουν λιγότερα από δύο ποτήρια νερό την ημέρα, είναι πιθανότερο να εμφανίσουν αφύσικα υψηλό ζάκχαρο, σύμφωνα με μια γαλλική επιστημονική έρευνα.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής την Λιζ Μπανκίρ του γαλλικού εθνικού ερευνητικού ινστιτούτου INSERM, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο διαβητολογικό περιοδικό "Diabetes Care", σύμφωνα με το πρακτορείο Ρόιτερ, διαπίστωσαν ότι οι ενήλικες που πίνουν μέχρι μισό λίτρο νερό τη μέρα (περίπου δύο ποτήρια), έχουν αυξημένες πιθανότητες να εμφανίσουν προ-διαβήτη, δηλαδή έχουν αρκετά υψηλό ζάκχαρο και κινδυνεύουν να αναπτύξουν την ίδια τη νόσο τα επόμενα χρόνια.
Πάντως, οι ερευνητές διευκρίνισαν ότι αν και επιβεβαίωσαν τη σχέση ανάμεσα στην κατανάλωση νερού και στο επίπεδο του ζακχάρου, δεν απέδειξαν πέραν κάθε αμφιβολίας ότι το λίγο νερό είναι αυτό που προκαλεί προ-διαβήτη. Από την άλλη, δεν είναι βέβαιο ότι αν κανείς πίνει πολύ νερό, θα μειωθεί το ζάκχαρό του και ο κίνδυνος για εμφάνιση διαβήτη.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι η έλλειψη νερού επηρεάζει την αντιδιουρητική ορμόνη βασοπρεσίνη, που βοηθά τον οργανισμό να ρυθμίσει την κατακράτηση των υγρών. Αν κανείς δεν πίνει αρκετό νερό, το επίπεδο της βασοπρεσίνης αυξάνεται, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση και του ζακχάρου στο αίμα.
Οι γάλλοι επιστήμονες μελέτησαν τις περιπτώσεις περίπου 3.600 ενηλίκων ηλικίας 30 - 65 ετών, που είχαν φυσιολογικό ζάκχαρο στην αρχή της μελέτης. Το 19% από αυτούς έπιναν λιγότερο από μισό λίτρο νερό τη μέρα, ενώ οι υπόλοιποι περισσότερο. Μέσα στα επόμενα εννιά χρόνια, 565 άτομα εμφάνισαν υψηλό ζάκχαρο και 202 διαβήτη τύπου 2. Όσοι έπιναν πάνω από μισό λίτρο νερό, είχαν κατά μέσο όρο 28% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν υψηλό ζάκχαρο στο αίμα τους, σε σχέση με όσους έπιναν μικρότερη ποσότητα νερού καθημερινά.
Πάντως, δεν διαπιστώθηκε αξιόλογη στατιστική συσχέτιση ανάμεσα στην ποσότητα του νερού και στην εμφάνιση του ίδιου του διαβήτη, γιʼ αυτό οι επιστήμονες επεσήμαναν την ανάγκη να γίνει μια νέα έρευνα σε μεγαλύτερο δείγμα πληθυσμού.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι όσοι πίνουν λίγο νερό, μπορεί να καταφεύγουν συχνότερα σε αναψυκτικά με ζάχαρη και αυτό αυξάνει το ζάκχαρό τους, ενώ τους προσθέτει και παραπανίσια κιλά.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|