Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Είναι μόνο 38 ετών!
Ελληνοϊταλός σχεδιάζει πλωτά παλάτια για εφοπλιστές και jet setters
και σαρώνει τα βραβεία
 



Ρώμη.-

Μεγαλωμένος ανάμεσα στην Ιταλία και την Ελλάδα, από Ιταλίδα μητέρα και
πατέρα Ελληνα, ο Stefano Vafiadis παρά το νεαρό της ηλικίας του
θεωρείται το νέο think tank στο χώρο του yachting σχεδιάζοντας από
ταχύπλοα μέχρι σκάφη για billionaires που βραβεύονται για την
καινοτομία και το design τους.
Τον αποκαλούν «μάγο» του design στα σκάφη. Δεν είναι καθόλου τυχαίο
ότι το 2013 δηλαδή σε ηλικία μόλις 25 ετών το κορυφαίο περιοδικό
yachting στον κόσμο, το δημοφιλές, Boat International τον ανακήρυξε
“Young Designer of the Year”.
Τα τελευταία χρόνια, το έργο του έχει αναγνωριστεί από το Superyacht
Society και ο ίδιος έχει αυξήσει την συλλογή με τα βραβεία του αφού
έχει λάβει τις χρονιές 2019 και 2024 το “Design & Leadership Award”,
για τα σκάφη M O’ptasia και Malia της Golden Yachts αντίστοιχα, και το
“Honorary Award” του On Deck Magazine. Σημαντικές διακρίσεις έλαβε και
το 2025.
Το Studio Vafiadis ιδρύθηκε στη Ρώμη τη δεκαετία του 1980, όπου ο
πατέρας του Stefano, Georges, μετά τις σπουδές του εργαζόταν αρχικά
στην Αποκατάσταση Εθνικών Μνημείων για την UNESCO και στη συνέχεια σε
μια εταιρεία βιομηχανικού σχεδιασμού που τον μύησε στον σχεδιασμό
σκαφών αναψυχής. Λανσάροντας το πρώτο του yacht, το Gran Mudder , το
1983, η επιτυχία του γραφείου απογειώθηκε γρήγορα, λανσάροντας πολλά
μεγάλα σκάφη που έγιναν σημείο αναφοράς.
Σήμερα το τηλέφωνο στο Studio Vafiadis, στην οδό Viale dei Santi
Pietro e Paolo στη Ρώμη, χτυπά ασταμάτητα και η γραμματέας οργανώνει
τα ραντεβού του Stefano στα διάφορα μέρη του κόσμου.
Τοπρόγραμμα είναι γεμάτο από αρχιτεκτονικά σχέδια, ραντεβού σε
ναυπηγεία και συναντήσεις με ενθουσιώδεις ιδιοκτήτες. Σκάφη του έχουν
φωτογραφηθεί πολλάκις την ώρα της κατασκευής τους, κάνοντας ακόμη και
εκείνους που πρόκειται να τα ταξιδέψουν να μείνουν με το στόμα
ανοικτό.
Ο master των megayachts περιγράφει την προσωπική του ιστορία λέγοντας
«Με μητέρα Ιταλίδα και πατέρα Ελληνα ,και μάλιστα γνωστό αρχιτέκτονα
σκαφών, ο επαγγελματικός προσανατολισμός μου ήταν λίγο- πολύ
αναμενόμενος. Ηταν λογικό να ακολουθήσω την οικογενειακή παράδοση. Από
μικρός έβλεπα τον πατέρα μου να σχεδιάζει σκάφη ενώ τον συνόδευα συχνά
στη δουλειά. Είμαι μεγαλωμένος μέσα στα ναυπηγεία. Τελειώνοντας το
σχολείο δεν χρειάστηκε να απαντήσω στο ερώτημα «και τώρα τι;» Εδωσα
εξετάσεις για την αρχιτεκτονική στη Ρώμη όπου έκανα και τα
μεταπτυχιακά μου. Τα δεύτερα μεταπτυχιακά τα παρακολούθησα στο
Λονδίνο».
Στον διεθνή χώρο του ναυτικού design θεωρείται φαινόμενο τόσο για το
αξεπέραστο ταλέντο του όσο και για το νεαρό της ηλικίας του. Παρόλο
που έχει δώσει πολλές διαλέξεις, πριν από λίγους μήνες αποδέχτηκε
πρόταση του Quasar Design Institute της Ρώμης προκειμένου να διδάξει.
« Παρόλο που ο χρόνος μου είναι γεμάτος το αποδέχτηκα με χαρά. Ηταν
άκρως τιμητικό για εμένα!» παραδέχεται στο Lemon Social Eye. Αν και
πολύ απασχολημένος, έχει επίσης μεγάλο πάθος για τη διδασκαλία σε
διάφορα πανεπιστήμια και έχει συμμετάσχει και συνεχίζει να συμμετέχει
σε διάφορα συνέδρια σε όλο τον κόσμο.

 


 

 



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία