Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Νορβηγία
Ο καλύτερος προορισμός για τούς μετανάστες
 



Πηγή iefimerida.gr

Χιλιάδες είναι αυτοί που εγκαταλείπουν τη χώρα τους κάθε χρόνο,
αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στο εξωτερικό.
Πολλοί κυνηγούν μια καλύτερη εργασία, άλλοι αναζητούν έναν διαφορετικό
τρόπο ζωής και κάποιοι ψάχνουν την ευτυχία που δεν κατάφεραν να βρουν
στη χώρα τους.
Ωστόσο, για όσους αναζητούν το καλύτερο μέρος για να μεγαλώσουν τα
παιδιά τους, η μετεγκατάσταση στη Νορβηγία αποδεικνύεται μια σταθερή
και αξιόπιστη επιλογή.
Μια νέα έρευνα διαπίστωσε ότι αυτή η σκανδιναβική χώρα είναι επίσης το
πιο ευτυχισμένο μέρος για τους απόδημους, κάτοικους τού εξωτερικού.
Η μελέτη εξέτασε διάφορους παράγοντες, όπως την εγκληματικότητα, την
πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη, την εκπαίδευση και το μέσο
εισόδημα, προκειμένου να καθορίσει το καλύτερο μέρος για οικογένειες
που θέλουν να μετεγκατασταθούν.
Η ανάλυση 20 διαφορετικών παραμέτρων έδειξε ότι η Νορβηγία κατέλαβε
την πρώτη θέση, συγκεντρώνοντας βαθμολογία 71,73/100.
Εντυπωσιακό είναι το ότι το 94,06% των οικογενειών που ζουν εκεί
δήλωσαν πως είναι ευτυχισμένες.
Το ποσοστό αυτό είναι κατά 11% υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ο
οποίος ανέρχεται στο 84,76%.
Την ίδια ώρα, το ποσοστό μητρικής θνησιμότητας στη χώρα είναι
εντυπωσιακά κατά 81% χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των 6,88,
καθώς ανέρχεται σε μόλις 1,31 ανά 100.000 ζώντες γεννήσεις.
Επιπλέον, τα παιδιά στη Νορβηγία είναι συνήθως υγιή και ευημερούν, με
το ποσοστό θνησιμότητας κάτω των 15 ετών να παραμένει χαμηλό, στο
μόλις 0,31%.
Οι κάτοικοι ζουν επίσης πολλά χρόνια, καθώς μελέτη της εταιρείας
μετεγκαταστάσεων Umzug-365 αποκάλυψε ότι το προσδόκιμο ζωής στη
Νορβηγία φτάνει τα 83,31 έτη, ξεπερνώντας τον ευρωπαϊκό μέσο όρο των
80,5 ετών.
Η Νορβηγία κατατάσσεται διαχρονικά ψηλά στους δείκτες ευτυχίας, με
έρευνα του World Happiness Report που δημοσιεύθηκε πέρυσι να την
τοποθετεί στην 7η θέση.
Στην πιο πρόσφατη έκθεση, η Φινλανδία κατέλαβε την πρώτη θέση με
συνολική βαθμολογία 67,79, ακολουθούμενη από τη Δανία στη δεύτερη
θέση, την Ισλανδία στην τρίτη και τη Σουηδία στην τέταρτη.
Το Ηνωμένο Βασίλειο κατετάγη στην 23η θέση, ενώ οι ΗΠΑ υποχώρησαν στη
χαμηλότερη θέση που έχουν καταλάβει ποτέ, στην 24η. Και οι δύο χώρες
βρέθηκαν πίσω από το Ισραήλ (8η θέση), παρά τις συγκρούσεις στην
περιοχή.
Το Αφγανιστάν αναδείχθηκε για ακόμη μία φορά ως η πιο δυστυχισμένη
χώρα στον κόσμο. Την πεντάδα των χωρών με τις χαμηλότερες επιδόσεις
συμπλήρωσαν η Σιέρα Λεόνε, ο Λίβανος, το Μαλάουι και η Ζιμπάμπουε.
Εκπρόσωπος της Umzug-365 σχολίασε: «Η ανατροφή μιας οικογένειας
εξαρτάται από ένα ευρύ φάσμα παραγόντων, που σχετίζονται με ζητήματα
όπως η υγεία, η εκπαίδευση, η ευημερία, το εισόδημα, η εγκληματικότητα
και πολλά ακόμη.
Χώρες όπως η Νορβηγία, η Φινλανδία και η Σουηδία κατατάσσονται σταθερά
ψηλά σε όλες αυτές τις κατηγορίες, γεγονός που τις αναδεικνύει σε
ιδανικούς προορισμούς για οικογενειακή ζωή.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία