Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Από τη λάμψη της πασαρέλας
.... στο φαγητό από τα σκουπίδια



Νέα Υόρκη.-

Η Λόνι Γουίλισον υπήρξε ένα από τα πιο δημοφιλή αναγνωρίσιμα διεθνή
μοντέλα της δεκαετίας του 2000.
 Με το πανέμορφο πρόσωπο, το αθλητικό σώμα και το δυναμικό της προφίλ,
βρέθηκε γρήγορα στα εξώφυλλα γνωστών περιοδικών, απολαμβάνοντας δόξα,
χρήματα και επαγγελματικές προοπτικές που λίγοι καλλιτέχνες της εποχής
της είχαν. Η σχέση της με τον πρωταγωνιστή του «Baywatch», Τζέρεμι
Τζάκσον, ενίσχυσε ακόμη περισσότερο το ενδιαφέρον των media γύρω από
το όνομά της, προσθέτοντας  περισσότερη χρυσόσκονη στη δημόσια εικόνα
της στο  Χόλιγουντ.
Όμως, πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας και την περιουσία του 1,6
εκατομμυρίου δολαρίων, η ζωή της άρχισε να παίρνει μια σκοτεινή,
απρόσμενη τροπή. Η πορεία της, σχεδόν κινηματογραφική, μοιάζει με
σύγχρονο δράμα, όπου η επιτυχία, η κακοποίηση, η εξάρτηση και η ψυχική
ασθένεια συγκρούονται σε μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη και
συγκλονιστική.
Η Λόνι Γουίλσον τα τελευταία χρόνια ψάχνει να βρει αποφάγια από τους
κάδους των σκουπιδιών και περιφέρεται εξαθλιωμένη στους δρόμους της
Νέας Υόρκης , πιστεύοντας ότι την καταδιώκουν. Η χρήση ουσιών την έχει
οδηγήσει σε δύσβατα μονοπάτια με τα ψυχωσικά επεισόδια και την
απελπισία να κυριαρχούν στην καθημερινότητά της.
Η Γουίλισον ξεκίνησε στον χώρο του μόντελινγκ με γρήγορη και
εντυπωσιακή άνοδο. Η παρουσία της σε περιοδικά fitness όπως τα Glam
Fit και Iron Man την έκανε αναγνωρίσιμη σε όλο τον χώρο, ενώ αποτέλεσε
πρόσωπο-σύμβολο μιας εποχής που λάτρευε το γυμνασμένο, υγιές σώμα και
τις έντονες, «δυναμικές» φωτογραφίσεις.
Παράλληλα, δοκίμασε τις δυνάμεις της στην υποκριτική. Το 2005
εμφανίστηκε στην ταινία θρίλερ Expose, ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό
βήμα που άνοιγε την πόρτα για μελλοντικές συνεργασίες. Η επαγγελματική
της πορεία έμοιαζε σταθερή, ανοδική, γεμάτη προοπτικές και οικονομική
άνεση. Κανείς όμως δεν φανταζόταν ότι μέσα σε λίγα μόλις χρόνια αυτή η
ζωή θα κατέρρεε με τόσο δραματικό τρόπο.
Το 2012, η Γουίλισον παντρεύτηκε τον Τζέρεμι Τζάκσον, γνωστό από τον
ρόλο του στο «Baywatch». Παρά την εικόνα του λαμπερού ζευγαριού που
παρουσίαζαν στα media, η πραγματικότητα ήταν εντελώς διαφορετική.
Η Γουίλισον αποκάλυψε ότι υπήρξε θύμα ενδοοικογενειακής βίας.
Περιέγραψε περιστατικά που περιελάμβαναν σοβαρούς τραυματισμούς:
σπασμένα πλευρά, χτυπήματα στο πρόσωπο, σημάδια και έντονα επεισόδια
που άφησαν βαθιά ψυχικά και σωματικά τραύματα.
Παρότι δεν κινήθηκε νομικά εναντίον του ηθοποιού, οι πληγές αυτής της
περιόδου σημάδεψαν ανεξίτηλα την ψυχολογία της. Ο γάμος διαλύθηκε το
2014 και το τέλος του σηματοδότησε, για την ίδια, την αρχή μιας
ανεξέλεγκτης κατηφορικής πορείας.



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία