 |
|
|  |  |  | 
Τι διαπίστωσαν ισραηλινοί επιστήμονες
Επικίνδυνα ντεσιμπέλ: Τα iPod και τα ΜΡ3 μπορούν να βλάψουν σοβαρά την ακοή των νέων
Τελ Αβίβ
Οι σημερινοί χρήστες των φορητών συσκευών MP3 και iPod ακούνε πιο κρυστάλλινους ήχους από τα παλαιότερα «Γουόκμαν» και μάλιστα στη διαπασών και για πολλές ώρες, όμως αυτή η εξέλιξη έχει την αρνητική πλευρά της, σύμφωνα με μια νέα έρευνα ισραηλινών επιστημόνων, που προειδοποιούν ότι ιδιαίτερα οι έφηβοι κινδυνεύουν να κάνουν σοβαρή ζημιά στην ακοή τους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τσάβα Μούτσνικ της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο διεθνές περιοδικό για θέματα ακουολογίας «International Journal of Audiology», εκτιμούν ότι ένας στους τέσσερις εφήβους διατρέχει κίνδυνο πρόωρης απώλειας της ακοής του εξαιτίας της σύγχρονης μόδας συνεχούς ακρόασης των φορητών ψηφιακών συσκευών και σε υψηλή ηχητική ένταση.
Οι ερευνητές μελέτησαν τις ακουστικές συνήθειες των νέων, κάνοντας τις σχετικές ακουστικές μετρήσεις, και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η νέα μόδα έχει σαφώς επιβλαβείς συνέπειες. «Σε δέκα ή είκοσι χρόνια θα είναι πολύ αργά πια, όταν θα συνειδητοποιήσουμε ότι μια ολόκληρη γενιά νέων ανθρώπων υποφέρει από προβλήματα ακοής πολύ νωρίτερα από ό,τι θα αναμενόταν λόγω της φυσιολογικής γήρανσης», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Μούτσνικ.
Σύμφωνα με τους ισραηλινούς επιστήμονες, η απώλεια ακοής, που προκαλείται από τη συνεχή έκθεση σε δυνατό θόρυβο ή μουσική, είναι μια αργή και σταδιακή διαδικασία. Οι άνθρωποι δεν είναι συνήθως σε θέση να καταλάβουν τη ζημιά που προκαλούν στον εαυτό τους προτού περάσουν χρόνια. Όσοι έφηβοι κάνουν μεγάλη χρήση των ΜΡ3 τους σήμερα, μπορεί να διαπιστώσουν ότι έχουν πρόβλημα ακοής ήδη μετά τα 30 ή τα 40 τους, δηλαδή πολύ πιο νωρίς σε σχέση με τις προηγούμενες γενιές.
Οι ερευνητές εστίασαν την έρευνά τους σε περίπου 300 νέους ηλικίας 13 έως 17 ετών. Όπως έδειξε η έρευνα, οκτώ στους δέκα εφήβους χρησιμοποιούν τακτικά για ακρόαση μουσικής τις φορητές ψηφιακές συσκευές τους, ένας στους πέντε ακούει μία έως τέσσερις ώρες τη μέρα και σχεδόν ένας στους δέκα πάνω από τέσσερις συνεχόμενες ώρες. Συνολικά, οι επιστήμονες εκτιμούν ότι περίπου ένας στους τέσσερις νέους (ποσοστό 25%) αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο πρόωρης απώλειας της ακοής.
Οι ευρωπαϊκοί κανονισμοί περιορίζουν την μέγιστη ισχύ των συσκευών ΜΡ3 στα 100 ντεσιμπέλ, όμως μερικά μοντέλα φθάνουν και τα 129. Οι επιστήμονες συστήνουν στις δημόσιες Αρχές, στους εκπαιδευτικούς, στους γονείς και φυσικά στους ίδιους τους νέους να πάρουν πιο σοβαρά το ζήτημα της πιθανής ζημιάς στην ακοή. Μεταξύ άλλων, τα μεγαλύτερα ακουστικά που δεν μπαίνουν μέσα στην κοιλότητα του αυτιού, αλλά το σκεπάζουν εξωτερικά, θεωρούνται πιο ασφαλή. Επίσης, η λιγότερο συχνή ακρόαση και σε χαμηλότερη ένταση αποτελούν σημαντικά μέτρα προφύλαξης.
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|