 |
|
|  |  |  | 
Oι Ελληνες δισεκατομμυριούχοι
Πηγή Forbeς
Η παγκόσμια κατάταξη του Forbes για το 2026 επιβεβαιώνει ότι η Ελλάδα
εξακολουθεί να έχει ισχυρή παρουσία στον χάρτη του παγκόσμιου πλούτου.
Συνολικά 21 Έλληνες περιλαμβάνονται στη φετινή λίστα των
δισεκατομμυριούχων, με επιχειρηματίες από τη ναυτιλία, τη βιομηχανία
και τις επενδύσεις να καταλαμβάνουν θέσεις στην κορυφή του ελληνικού
πλούτου.
Στην υψηλότερη θέση μεταξύ των Ελλήνων βρίσκεται η Βίκυ Σάφρα μαζί με
τα τέσσερα παιδιά της, ενώ σημαντικές παρουσίες αποτελούν επίσης η
Μαρία Αγγελικούση και ο Βαγγέλης Μαρινάκης.
Η πρώτη Ελληνίδα στη λίστα
Η 73χρονη Βίκυ Σάφρα και τα παιδιά της καταλαμβάνουν την 94η θέση της
παγκόσμιας κατάταξης του Forbes, αποτελώντας τη μεγαλύτερη ελληνική
περιουσία στη φετινή λίστα.
Η οικογένεια διαθέτει καθαρή περιουσία που εκτιμάται στα 27,1
δισεκατομμύρια δολάρια. Ο πλούτος προέρχεται από την τραπεζική
αυτοκρατορία που δημιούργησε ο εκλιπών σύζυγός της και πατέρας των
παιδιών της, Τζόζεφ Σάφρα, ο οποίος απεβίωσε τον Δεκέμβριο του 2020.
Η άνοδος της Μαρίας Αγγελικούση
Δεύτερη μεταξύ των Ελλήνων βρίσκεται η πλοιοκτήτρια Μαρία Αγγελικούση,
η οποία κατατάσσεται στην 509η θέση της παγκόσμιας λίστας.
Η περιουσία της εκτιμάται στα 7,5 δισεκατομμύρια δολάρια, σημειώνοντας
σημαντική αύξηση τα τελευταία χρόνια. Το 2023 υπολογιζόταν σε 5,6
δισεκατομμύρια δολάρια, το 2024 σε 6,4 δισεκατομμύρια και το 2025 είχε
φτάσει τα 7,6 δισεκατομμύρια.
Η σταθερή ενίσχυση της περιουσίας της αντανακλά την ισχυρή παρουσία
της ναυτιλιακής αυτοκρατορίας της οικογένειας Αγγελικούση στις
διεθνείς αγορές.
Οι υπόλοιποι ζάμπλουτοι ΄Ελληνες
Σημαντική άνοδο σημείωσε και ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ο οποίος βρίσκεται
πλέον στην 567η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.
Η περιουσία του υπολογίζεται στα 7 δισεκατομμύρια δολάρια, αυξημένη
σημαντικά σε σχέση με τα 4,9 δισεκατομμύρια που καταγράφονταν την
προηγούμενη χρονιά. Η άνοδος αυτή τον φέρνει αρκετές θέσεις υψηλότερα
σε σχέση με το 2025, όταν βρισκόταν στη θέση 734.
Την ελληνική πεντάδα των πλουσιότερων συμπληρώνουν δύο ακόμη γνωστοί εφοπλιστές.
Ο Γιώργος Οικονόμου κατατάσσεται στην 806η θέση της λίστας, ενώ ο
Γιώργος Προκοπίου ακολουθεί στη 908η θέση της παγκόσμιας κατάταξης.
Και οι δύο αποτελούν ισχυρές παρουσίες στον διεθνή ναυτιλιακό κλάδο, ο
οποίος εξακολουθεί να αποτελεί τη βασική πηγή δημιουργίας μεγάλων
περιουσιών στην Ελλάδα.
Στις επόμενες θέσεις της ελληνικής λίστας εμφανίζονται επίσης
σημαντικά ονόματα της ναυτιλίας και της επιχειρηματικότητας.
Ο εφοπλιστής Ανδρέας Μαρτίνος βρίσκεται στην 972η θέση της παγκόσμιας
κατάταξης με περιουσία 4,4 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Ακολουθεί ο επιχειρηματίας Τέλης Μυστακίδης, γνωστός και ως «βασιλιάς
του χαλκού», με περιουσία 4,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ο οποίος
κατατάσσεται στην 1011η θέση.
Την ελληνική δεκάδα συμπληρώνουν ,ο Σπύρος Λάτσης και η οικογένειά
του στην 1108η θέση με περιουσία 3,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων,o
Παναγιώτης Τσάκος και η οικογένειά του στην 1189η θέση με περιουσία
3,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων,και ο Φίλιππος Νιάρχος στην 1504η θέση με
περιουσία 2,8 δισεκατομμυρίων δολαρίων
|
|
|
|
ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!
|
Όλα τριγύρω
αλλάζουνε και όλα
στα ίδια μένουν...
ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία».
Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με
την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια
έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την
αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να
την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων
- εραστών και της εξουσίας...
ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του
80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και
πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης,
σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα
το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής
μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε
θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο
τόπος και εκείνη η γενιά.
ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές
«μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις
ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον
περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που
χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών
ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα
ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της
...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που
βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι
στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους,
για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως
της όποιας εκλογικής αναμέτρησης...
ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν
δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον
από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία
επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα
κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν
υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική
σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική
εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι
σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που
ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι
πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που
...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων»
ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον
δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν
παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για
δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει...
ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια
και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και
γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που
είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την
δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του
Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής
τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι
περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους
«τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές
τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...
|
|
Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας
|
Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>
|
 |
|
|
|
