Το εξηκοστό του βιβλίο κυκλοφόρησε ο Χρήστος Γιανναράς. Είναι <<Η καταστροφή ως ευκαιρία>>, από τις εκδόσεις Ιανός. Πρόκειται για απάνθισμα από τις επιφυλλίδες που δημοσίευσε στην Κυριακάτικη <<Καθημερινή>> με επίκεντρο την κρίση. Κείμενα με αφορμή την επικαιρότητα που διαθέτουν λογοτεχνική αξία. Ακόμη και αν ο αναγνώστης διαφωνεί με την οπτική, τους χαρακτηρισμούς, την άποψή του περί της ορθόδοξης ελληνικότητας - και με το τονικό σύστημα στο οποίο εμμένει ο ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο - απολαμβάνει τη γλώσσα του. Και την πίστη του. Και την πυρακτωμένη καλλιέπεια του. Οι προτάσεις του στοχεύουν στο.... <<ανέφικτο ποθούμενο>>. Που είναι ποιό; Να ξαναϋπάρξει Ελλάδα, που να τη χρειάζονται οι κοινωνίες των εθνών και να τη σέβονται. Να επανιδρυθεί το κράτος ξαναχτίζοντας εξ υπαρχής την ελληνική του ταυτότητα. Όχι με ιδεολογήματα ελληνικότητας, αλλά με προτεραιότητα των ελληνικών αναγκών: γλώσσα, ιστορική συνείδηση, κατά κεφαλήν καλλιέργεια, δημιουργική φαντασία, σέβας του ιερού. <<Ένας τέτοιος στόχος, με συνέπεια την πολιτική του επιδίωξη , θα ήταν η μεταποίηση της δεδομένης σήμερα καταστροφής σε ευκαιρία. Δηλαδή σε πρόταση για ποιότητα ζωής μέσα σε πολιτιστικό παράδειγμα που ολοφάνερα καταρρέει>> τονίζει.

Στη διασύνδεση σκοπιμοτήτων της δικαστικής και της εκτελεστικής εξουσίας, την οποία ανέδειξε η υπόθεση του Βατοπεδίου, καθώς και στον ρόλο του νόμου περί <<μη ευθύνης υπουργών>>, αναφέρθηκαν οι ομιλητές, κατά την παρουσίαση του βιβλίου του παραιτηθέντος εισαγγελέα Ηλία Κολιούση "Βατοπέδι. Πολιτική-Δικαιοσύνη" (εκδόσεις Gutenberg). Είναι χαρακτηριστική η τοποθέτηση του συγγραφέα στον πρόλογο του βιβλίου: <<Υπάρχει ευθύνη των εκπροσώπων της εκτελεστικής εξουσίας; Ασφαλώς και όχι. Αυτοί απλώς υπογράφουν. Η Δικαιοσύνη; Να ασχοληθεί μόνον με τους συνήθεις υπόπτους, τους διεφθαρμένους δημοσίους υπαλλήλους, αλλά μόνον μ' αυτούς. Τα μέλη της κυβέρνησης ποτέ δεν παρανομούν. Απλώς... παραπλανώνται>>. Η τελευταία παρατήρηση αποτελεί άμεση αιχμή στη δήλωση του τότε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου. Μεταξύ των ομιλητών, ο συνταξιούχος τώρα ειρηνοδίκης Πέτρος Θεοδώρου ανέφερε σχετικά με την παραίτηση του κ. Κολιούση και της κ. Σωτηροπούλου, ότι στο κρίσιμο σημείο που διεφάνη εμπλοκή πολιτικών προσώπων, τους αφαιρέθηκε η δικογραφία και τους επεστράφη με νέες οδηγίες, ώστε κατέστη αδύνατη η απρόσκοπτη συνέχιση της δουλειάς τους. <<Υπέβαλαν τις παραιτήσεις τους για να διασώσουν την αξιοπρέπειά τους>>, είπε ο κ. Θεοδώρου. Για διασύνδεση των ΜΜΕ, της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας και για την απουσία της διάκρισης των εξουσιών, μίλησαν ο Μανόλης Γλέζος και οι δημοσιογράφοι Κώστας Βαξεβάνης και Κώστας Χατζίδης, οι οποίοι έχουν ασχοληθεί διεξοδικά με το θέμα. Ο κ. Κολιούσης έκανε μια αναδρομή στη μακρά ιστορία της διεκδίκησης της λίμνης Βιστωνίδας από τους Βατοπεδινούς και κατέληξε στη σύγχρονη κρίση του θέματος, η οποία ουσιαστικά άρχισε με τις πρώτες υπουργικές αποφάσεις το 2003 και πήρε μεγάλη έκταση το 2007. Δεν είναι υπόθεση που εμπλέκεται μόνον μία πολιτική πλευρά, ειπώθηκε από τους ομιλητές, ενώ αναφέρθηκε και η εμπλοκή της υπόθεσης του Βατοπεδίου με την υπόθεση Τσοχατζόπουλου με τις ανταλλαγές μέσω off shore εταιρειών.

Η Αθήνα αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο θύμα της ελληνικής κρίσης. Όσοι ζουν στην πόλη, γίνονται καθημερινά μάρτυρες της κατάρρευσής της: το ιστορικό κέντρο τείνει να μετατραπεί σε αβίωτη έρημο, τα μαγαζιά βάζουν λουκέτο το ένα μετά το άλλο, σπουδαία νεοκλασικά κτίρια παραδόθηκαν πρόσφατα στις φλόγες, ενώ η μελαγχολία είναι διάχυτη στο πρόσωπο των ανθρώπων, που κυκλοφορούν μουδιασμένοι στους δρόμους. Στους ανθρώπους της πόλης αποτυπώνεται και ο πυρήνας του δράματος: οι άστεγοι πολλαπλασιάζονται, καταφεύγοντας όπου βρουν (σε στοές, σε πλατείες, αλλά και εν μέση οδώ), χωρίς να μπορούν να εξασφαλίσουν το ημερήσιο φαγητό τους και δίχως την παραμικρή προοπτική για το αύριο. Το βιβλίο του Χρήστου Χρυσόπουλου "Φακός στο στόμα" (εκδόσεις Πόλις, σελ. 128) είναι, όπως δηλώνεται στον υπότιτλό του, "ένα χρονικό για την Αθήνα", αλλά και μια περιπλάνηση στον ζοφερό κόσμο των αστέγων. Αποφεύγοντας την οποιαδήποτε συναισθηματική εμπλοκή με τους αστέγους τους οποίους συναντά κατά τη διάρκεια των ατέλειωτων περιηγήσεών του στην Αθήνα, ο συγγραφέας προσπαθεί να αποδώσει χωρίς φτιασίδια την πραγματικότητα που βιώνουν. Στην οπτική του δεν χωρούν ο θυμός και η καταγγελία, ούτε έχει θέση ο οποιοσδήποτε ακτιβισμός. Εκείνο που προσπαθεί ο Χρυσόπουλος είναι να καταλάβει πώς φτάνει κανείς στην κατάσταση του αστέγου και με ποιον τρόπο κατορθώνει να επιζήσει...

Οι ανατροπές στο σενάριο κόβουν την ανάσα, καθιστώντας τα διηγήματά του πολύ ξεχωριστά και ενδιαφέροντα. Κάποια από τα διηγήματα φλερτάρουν επιτυχημένα με τη μεταφυσική, την παραψυχολογία και το ανεξήγητο, ενώ κάποια έχουν και δοκιμιακό χαρακτήρα. Ο συγγραφέας είναι βιβλιοθηκονόμος στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.

Δώδεκα αλλόκοτα διηγήματα, δώδεκα παράξενες ιστορίες...

1. "Το τρομακτικό μυστικό του Αϊνστάιν"
Οι σκισμένες σελίδες ενός παλιού ημερολογίου που έπεσαν τυχαία στα χέρια μου, αποκαλύπτουν στοιχεία για ένα τρομακτικό μυστικό στο οποίο εμπλέκονται ο Αλμπέρτ Αϊνστάιν και το Αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό!
2."Αμάρ"
Ένας αδίστακτος Μαροκινός γκάγκστερ είναι έτοιμος για όλα, όχι όμως για την πραγματικότητα που αντικρύζει ξαφνικά μπροστά του...
3. "Το δωμάτιο με τους καθρέφτες"
Υπάρχει άραγε πεπρωμένο; Γίνονται τα όνειρα πραγματικότητα; Τι είναι άραγε πιο οδυνηρό; O θάνατος ή η ζωή; Οι απαντήσεις δίνονται στο δωμάτιο με τους καθρέφτες...
4. "Ένα μπουκέτο ορχιδέες από το πουθενά"
Όταν ένα μπουκέτο ορχιδέες αποστέλλεται στον παραλήπτη του από τον άλλο κόσμο... 5. "Θανάσιμο όνειρο"
Το όνειρο μπλέκεται με την πραγματικότητα και το υποσυνείδητο... Ή μήπως τελικά όλα είναι παιχνίδια του μυαλού;
6. "Ο Δίας στο Facebook"
Η παράξενη ιστορία μιας φωτογραφίας στο Facebook και η σχέση του Δία με ένα Γερμανό ροκ σταρ και ένα πεντάχρονο αγόρι.
7. "Η Αλίκη το ήθελε πολύ"
Μερικές φορές δεν είναι καλό να επιθυμούμε κάτι πάρα πολύ, επειδή μπορεί τελικά η επιθυμία μας να πραγματοποιηθεί...
8. "Σχολική εκδρομή"
Κάποιο φοβερό ατύχημα σε σχολική εκδρομή οδηγεί ένα κοριτσάκι σε μεταθανάτια εμπειρία.
9. "Ο καταδιώκτης του Τζακ"
Η τυχαία σύλληψη του αδίσταχτου εγκληματία Τζακ αποκαλύπτει ένα μεταφυσικό δρώμενο.
10. "Η γυναίκα που έπεσε από ψηλά"
Ποια ιστορία μπορεί να κρύβεται πίσω από την πτώση μιας γυναίκας από το παράθυρο;
11. "Μέχρι πού θα πάει αυτή η βαλίτσα;"
Οι κωμικοτραγικές περιπέτειες μιας βαλίτσας και του ιδιοκτήτη της, που κατέληξαν να γίνουν βραβευμένο μυθιστόρημα.
12. "Η περιπέτεια ενός ονόματος ή Γιατί Ανδρέας Καπανδρέου"
Η περιπέτεια και η εξέλιξη ενός ονοματεπώνυμου.

<<Το βιβλίο συνιστάται ανεπιφύλακτα σε όλους τους θνητούς>>!. Ποιος έγραψε αυτά τα τόσο βαριά λόγια; Η εφημερίδα Ντέϊλι Μέϊλ! Και ποιό είναι αυτό το έργο που έχει μια τέτοια προτροπή από την διεθνούς κύρους εφημερίδα της Βρετανίας; Είναι το "Αρκετά ως εδώ" της αμερικανίδας συγγραφέως Λάϊονελ Σράϊβερ, που κατέπληξε με το μυθιστόρημά της "Πρέπει να μιλήσουμε για τον Κέβιν", το οποίο αφορά την απέχθεια μια μάνας για τον εγκληματία γιο της και το οποίο πούλησε 1 εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο. Τώρα το ελληνικό κοινό έχει την ευκαιρία να διαβάσει το καινούργιο μυθιστόρημά της, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο και αναφέρεται στον αγώνα μιας αμερικανίδας γυναίκας για να αντιμετωπίσει όχι μόνο έναν αναπάντεχο καρκίνο, αλλά και ένα απάνθρωπο- όπως ο όγκος- ασφαλιστικό και νοσοκομειακό σύστημα .Ένα σύστημα το οποίο "ζει" θησαυρίζοντας από το θάνατο ασθενών ,λόγω ηθελημένων ελλείψεων και γραφειοκρατικών εμποδίων...