Η   Ε λ λ η ν ι κ ή   Φ ω ν ή   σ ε   5 5   γ λ ώ σ σ ε ς
   G r e e k   V o i c e   i n   5 5   l a n g u a g e s



Πάμε Σινεμά ; Οι ταινίες της εβδομάδας
 
ελληνική φωνή - κεντρική σελίδα  
επικοινωνία εκτύπωση
 
Εκδότης-Διευθυντής: ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΤΥΧΙΔΗΣ
Διευθύντρια Σύνταξης: ΤΟΝΙΑ ΜΑΝΙΑΤΕΑ
Ηλεκτρονική Ενημέρωση για την Ελλάδα και τον Κόσμο - News - Nachrichten
Θέατρο - Σινεμά    (click)   Μουσική    (click)  Αθλητισμός    (click)  Οικονομικά Θέματα    (click)
     




Eκθεση τού ΟΗΕ αποκαλύπτει

Οι φτωχοί της Αμερικής ολοένα και πιο στερημένοι υπό τον Ντόναλντ Τραμπ



Γενευη.-

Η φτώχεια στις ΗΠΑ είναι εκτενής και γίνεται βαθύτερη, υπό τη διοίκηση
του Ντόναλντ Τραμπ, οι πολιτικές του οποίου δείχνουν να στοχεύουν στην
απομάκρυνση του διχτιού προστασίας από εκατομμύρια άπορους ανθρώπους,
την ώρα που οι ευπορότεροι επιβραβεύονται, επισημαίνει ένας
αξιωματούχος του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο ειδικός εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για την ακραία φτώχεια Φίλιπ
Άλστον απεύθυνε παράλληλα έκκληση στις αμερικανικές αρχές να παράσχουν
σταθερή κοινωνική προστασία και να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα, παρά
να «τιμωρούν και να οδηγούν στις φυλακές τους φτωχούς».

Την ώρα που οι κοινωνικές παροχές και η πρόσβαση στην υγειονομική
κάλυψη έχουν περικοπεί, η φορολογική μεταρρύθμιση του προέδρου
Ντόναλντ Τραμπ επιβραβεύει τους μεγιστάνες και τις εταιρείες-
κολοσσούς «με απροσδόκητα έσοδα», εντείνοντας περαιτέρω την ανισότητα,
τονίζεται στην έκθεση του αξιωματούχου του ΟΗΕ.

Μολονότι, οι πολιτικές των αμερικανικών κυβερνήσεων μετά τον πόλεμο
εναντίον της φτώχειας του προέδρου Λίντον Τζόνσον, τη δεκαετία του
1960, ήταν «στην καλύτερη περίπτωση αμελείς», επισημαίνεται, «οι
πολιτικές που ακολουθούνται τον τελευταίο χρόνο φαίνεται πως έχουν
σχεδιαστεί εσκεμμένα προκειμένου οι φτωχότεροι να μην επωφελούνται
πλέον από βασικά μέσα προστασίας, να τιμωρούνται όλοι όσοι βρίσκονται
εκτός της αγοράς εργασίας, ενώ η στοιχειώδης υγειονομική κάλυψη
κατέστη προνόμιο που πρέπει να κερδηθεί παρά θεμελιώδες δικαίωμα του
πολίτη».

Σχεδόν 41 εκατομμύρια Αμερικανοί, ήτοι το 12,7%, ζουν σε συνθήκες
φτώχειας, ενώ 18,5 εκατομμύρια πολίτες σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Μεταξύ των φτωχών, ο ένας στους 3 είναι παιδί. Ο εισηγητής του ΟΗΕ
υπογραμμίζει ότι οι ΗΠΑ καταγράφουν το υψηλότερο ποσοστό φτώχειας
μεταξύ των νέων στις βιομηχανικές χώρες.

«Οι πολίτες των ΗΠΑ ζουν λιγότερο και αντιμετωπίζουν περισσότερες
ασθένειες σε σύγκριση με τους πολίτες όλων των πλούσιων δημοκρατιών,
εξαλείψιμες τροπικές νόσοι ολοένα κι αυξάνονται, ενώ καταγράφεται το
μεγαλύτερο ποσοστό φυλακίσεων… και το μεγαλύτερο ποσοστό παχυσαρκίας
στον ανεπτυγμένο κόσμο» είπε ο Άλστον.

Εντούτοις, τα στοιχεία από το Γραφείο Απογραφής των ΗΠΑ, στα οποία
αναφέρθηκε, καλύπτουν μονάχα το 2016, και ο ίδιος δεν παρουσίασε
συγκρίσιμα στοιχεία για το εύρος της φτώχειας πριν και μετά την
ανάληψη καθηκόντων από τον Τραμπ τον Ιανουάριο του 2017.

Ο Αυστραλός, ένας βετεράνος ειδικός του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα
δικαιώματα και καθηγητής νομικής στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, θα
παρουσιάσει την έκθεσή του στο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των
Ηνωμένων Εθνών αργότερα αυτόν τον μήνα.

Η έκθεσή του βασίζεται στην περιοδεία που ο ίδιος έκανε τον Δεκέμβριο
σε αρκετές αμερικανικές πολιτείες, από την Αλαμπάμα έως το Λος
Άντζελες, αλλά και στο αμερικανικής κυριότητας Πουέρτο Ρίκο.

Ένας Αμερικανός αξιωματούχος στη Γενεύη, ερωτηθείς σχετικά, είπε στο
Reuters: «Η κυβέρνηση Τραμπ έχει θέσει ως απόλυτη προτεραιότητα την
παροχή οικονομικών ευκαιριών για όλους τους Αμερικανούς».



 

ΤΟΠΟ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ!

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα στα ίδια μένουν... ΛΕΕΙ μια λογική ότι, «μεγαλύτερη και από τη σοφία είναι η εμπειρία». Διότι δεν πρέπει μόνο να είναι κανείς σοφός για να καταλάβει ότι με την εξουσία «παίζουν» πάντα οι ίδιοι και οι ίδιοι εραστές (κατά μια έννοια «νταβατζήδες» οι οποίοι και δεν επιτρέπουν σε άλλους να την αγγίξουν), αλλά θα πρέπει να είναι κανείς και αρκετά έμπειρος ώστε να την έχει ζήσει για χρόνια αυτήν την στενή σχέση μεταξύ των παραγόντων - εραστών και της εξουσίας... ΕΙΠΑ τις προάλλες να θυμηθώ τα παλιά και τα ρεπορτάζ της δεκαετίας του 80, πήρα το αμάξι και τον δρόμο για την Κάρλα, με μουντό καιρό και πολύ αέρα για να παρακολουθήσω τα εγκαίνια της δημιουργίας της λίμνης, σχεδόν έναν αιώνα από την αποξήρανσή της. Ιστορικό γεγονός λέω, δεν θα το χάσω, ποιός ξέρει κάποιοι άλλοι απόγονοι της δικής μας εποχής μπορεί να την ... αποξηράνουν πάλι, ψάχνοντας ίσως για λύσεις σε θέματα διατροφικών αναγκών, ή ό,τι άλλο τέλος πάντων θα έχει ανάγκη ο τόπος και εκείνη η γενιά. ΕΙΔΑ λοιπόν στην Κάρλα, τι άλλο; νερά...πολλά νερά... Τις γνωστές «μπάρες» της δεκαετίας του 90, να γίνονται ταμιευτήρες και δυο τρεις ταμιευτήρες μαζί να σχηματίζουν σήμερα μια μικρή λίμνη. Τον περιφερειάρχη να ομιλεί στο βήμα για την σπουδαιότητα του έργου, που χρειάστηκε δεκαετίες να υλοποιηθεί (και την συμβολή βεβαίως πολλών ανθρώπων της εξουσίας, της κεντρικής και της τοπικής). Είδα πλειάδα ανθρώπων της διοίκησης και της αυτοδιοίκησης, (ακόμα και της ...παραδιοίκησης) είδα σπουδαίους υπαλλήλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βοήθησαν στην επιτάχυνση εκταμίευσης των πόρων, να συμμετέχουν όλοι στη γιορτή, κυρίως χειροκροτώντας ή φωτογραφιζόμενοι (ανα)μεταξύ τους, για τον εμπλουτισμό του κοινωνικού βιογραφικού τους ενόψει ενδεχομένως της όποιας εκλογικής αναμέτρησης... ΜΠΡΟΣΤΑ από τους φωτογράφους, μια ομήγυρη «παραγόντων» με γύρισαν δεκαετίες πίσω. Οι ίδιοι άνθρωποι τα ίδια πρόσωπα, πιο γερασμένα πλέον από τον χρόνο, έπιαναν θέσεις απέναντι από τις κάμερες με μια μαεστρία επαγγελματική, που απέκτησαν από την πολυετή ενασχολησή τους με τα κοινά. Πάει λέω...Ή εγώ γέρασα και τους βλέπω όλους ίδιους, ή δεν υπάρχουν νέοι στον τόπο αυτό να δώσουν άλλη ζωντάνια, άλλη προοπτική σε ότι έχει σχέση με την ανάπτυξη ακόμα και με την πολιτική εκπροσώπηση. Δήμαρχοι δεκαετιών, παλιοί πρόεδροι κοινοτήτων, σύμβουλοι σιτεμένοι από τον χρόνο, πολιτικοί και διευθυντές υπηρεσιών που ξέχασαν να συνταξιοδοτηθούν, όλοι εκείνοι οι «πολιτευτές», αλλά και οι πρωτοκλασάτοι κομματάνθρωποι - «ιδιαίτεροι» όλων των χώρων, που ...σταφίδωσε τα πρόσωπά τους ο χρόνος, «γυρολόγοι των εκδηλώσεων» ιδίως των εγκαινίων (μετα φαγητού παρακαλώ), προσδοκώντας τουλάχιστον δημοσιότητα, δεν λένε ακόμα να εγκαταλείψουν, να αποτραβηχτούν παραχωρώντας τις θέσεις τους σε νέους ανθρώπους, ορεξάτους για δουλειά, πιο δυνατούς να χαράξουν το μέλλον που άλωστε τους ανήκει... ΔΕΝ είχε τελειώσει η τελετή των εγκαινίων εκεί στα παρακάρλια χωράφια και μελαγχόλησα. Πήρα τον δρόμο της επιστροφής. Άραγε τι ζητούσα και γω εκεί; Πάνε πάνω από τρεις δεκαετίες τώρα από την πρώτη σύσκεψη που είχα παρακολουθήσει τότε ως ρεπόρτερ της «Ελευθερίας» για την δημιουργία της λίμνης αλλά και την (στα χαρτιά ακόμη) εκτροπή του Αχελώου! Οι παλιοί «παράγοντες» πρέπει να κλείσουν τον κύκλο της ζωής τους στα κοινά. Κρίμα όμως, γιατί από μόνοι τους δεν το κάνουν ποτέ οι περισσότεροι. Η εξουσία είναι μια πλούσια ερωμένη, κρατά ομήρους τους «τσιμπιμένους» μαζί της. Οι μόνοι που μπορούν να βάλουν τέλος σ´αυτές τις σχέσεις είναι οι ψηφοφόροι. Κανείς άλλος...

Γράφει ο Δημοσιογράφος Χρήστος Τσαντήλας

Αναλυτικά στη σελίδα "Θέματα" >>


 




Ειδήσεις για όλους | Θέματα | Τουριστικό Ρεπορτάζ | Ιατρικά Θέματα | Παρουσίαση Βιβλίων | Επικοινωνία